Lasse Vieren, een iconische naam in de Olympische geschiedenis, staat centraal in deze aflevering. Wij bespreken zijn opmerkelijke prestaties tijdens de Olympische Spelen van München in 1972 en Montreal in 1976, waarbij hij zowel de 10.000 als de 5.000 meter won. Vieren's legendarische val tijdens de finale van de 10.000 meter, gevolgd door zijn terugkeer en overwinning in wereldrecordtijd, illustreert de veerkracht en vastberadenheid van een atleet. Bovendien worden de controverses rondom zijn prestaties en beschuldigingen van bloeddoping belicht, waarbij zijn onmiskenbare talent en de context van zijn successen worden geanalyseerd. Deze aflevering biedt niet alleen een diepgaande verkenning van Vieren's atletische erfenis, maar ook een reflectie op de bredere implicaties van integriteit in de sport. The illustrious career of Lasse Vieren, an athlete who transcended the boundaries of distance running, is at the forefront of this discussion. Vieren's remarkable feats at the 1972 Munich and 1976 Montreal Olympics not only cemented his status as a champion but also revitalized the enduring legacy of Finland's distance running prowess. In Munich, during the 10,000-meter final, Vieren's unexpected fall could have signaled the end of his race; however, displaying remarkable resilience, he rose to reclaim his pace and ultimately triumphed, achieving a world record time of 27 minutes and 38.35 seconds. This extraordinary comeback not only highlighted his athleticism but also epitomized the spirit of determination that characterizes elite athletes. Furthermore, just ten days later, he claimed victory in the 5,000 meters, thereby reestablishing Finland's identity as a powerhouse in long-distance running, reminiscent of the legendary Flying Finns from the early 20th century. The narrative continues to evolve as we delve into Vieren's performance at the 1976 Montreal Olympics, where he replicated his success by securing gold medals in both the 5,000 and 10,000 meters. This unprecedented achievement marked him as a dual Olympic champion, a feat that has become increasingly rare in modern athletics. However, subsequent scrutiny arose around allegations of blood doping, an issue that has tainted the legacies of many athletes. Despite the absence of definitive proof against Vieren, the whispers of suspicion surrounding his training methods lingered, casting a shadow over his accomplishments. Notably, the conversation extends to how the perception of athletic integrity has shifted over time, particularly regarding the rigorous standards expected of Olympic competitors. In concluding our exploration of Lasse Vieren's legacy, we reflect upon the dichotomy between his monumental achievements and the persistent questions regarding the ethical implications of performance-enhancing practices in sports. His eventual foray into politics and public service further adds layers to his storied life, suggesting that the journey of an athlete often extends beyond mere competition. Vieren's story serves as a profound reminder of the complexities of athleticism, the pressures of public scrutiny, and the rich tapestry of human experience that defines the world of sports. The narrative of Lasse Vieren, a name synonymous with resilience in the annals of Olympic history, unfolds through a detailed examination of his extraordinary performances at the 1972 Munich and 1976 Montreal Olympics. Vieren's ascent to prominence is marked by his remarkable achievements in the 10,000 meters, where he not only faced physical challenges but also overcame the psychological barriers that accompany elite competition. His notable fall during the Munich final could have been a defining moment of defeat; however, his ability to recover and finish with a world record time is emblematic of the tenacity that characterizes elite athletes. This moment transcends mere athleticism, serving as a narrative of hope and determination that resonated deeply within the Finnish national identity and rekindled the mythos of the Flying Finns. Further exploration of Vieren's career reveals his triumphs in Montreal, where he once again showcased his dominance by claiming gold in both the 5,000 and 10,000 meters. This unprecedented achievement positions him as a figure of dual excellence, a rarity in the contemporary landscape of athletics. However, this narrative is not without its complexities; the allegations of blood doping that surfaced post-Montreal have cast a pall over his legacy. The dialogue surrounding these accusations invites a broader reflection on the ethical implications of performance enhancement in sports, as well as the pressures that athletes face in their pursuit of greatness. The historical context of these discussions, particularly concerning the Scandinavian doping practices, adds to the intrigue of Vieren's story and challenges the notion of uncompromised athletic integrity. In conclusion, Lasse Vieren's legacy is a multifaceted tapestry woven with threads of triumph, controversy, and resilience. His later endeavors in public service illustrate a life that extends beyond the realm of athletics, suggesting that the journey of an athlete often intertwines with broader societal narratives. Vieren's story serves as a reminder of the complexities inherent in the world of sports, where the pursuit of excellence is often accompanied by scrutiny and ethical dilemmas. As we reflect on his contributions to athletics and the discussions surrounding his legacy, it becomes evident that the essence of Vieren's journey embodies the spirit of perseverance amidst adversity, a narrative that continues to inspire future generations.

Takeaways:

• In aflevering 38 bespreken we de iconische atleet Lasse Vieren en zijn prestaties.
• Lasse Vieren won zowel de 10.000 als de 5.000 meter op de Olympische Spelen.
• De opmerkelijke overwinning van Vieren in München omvatte een val en een wereldrecord.
• De beschuldigingen van bloeddoping hebben de erfenis van Lasse Vieren omgeven.
• Vieren's stoïcijnse karakter droeg bij aan zijn mythische status in de sportgeschiedenis.
• De focus van Vieren op de Olympische Spelen maakt hem een unieke kampioenschapsloper.

Companies mentioned in this episode:

• Puma

We zijn beland bij aflevering 38 en we hebben wederom een iconische Olympische naam te bespreken en wel Lasse Vieren.

Ja, wie kent hem niet zou ik zeggen.

En we gaan Rick twee Olympische Spelen behandelen waar we Lasse Vieren prominent zien.

72 München en 76 Montreal.

Met een aantal bijzondere kanttekeningen.

München 72.

Finale van de 10.000 meter.

Halverwege de race gaat Lasse Vieren onderuit.

Einde verhaal zou je denken.

Maar Vieren staat op, hervindt zijn ritme, loopt het gat dicht alsof er niets is gebeurd en wint uiteindelijk ook nog, je gelooft het niet, in een wereldrecord tijd van 27 minuten 38 seconden en 35 tiende van seconde.

Een wereldrecord met een val.

Ja, ongelooflijk.

Het ligt gewoon op de grond.

Je moet je ritme hervinden.

Hoe vaker we dat dan niet behandeld, hoe belangrijk dat is.

Dan zou je zeggen, dat moment is genoeg om Olympische geschiedenis te schrijven.

Maar nee, hij stopt daar niet.

Tien dagen later, wat ik wel opvallend vond, je hebt dus eerst de 10.000 en dan de 5.000.

Volgens mij is het nu andersom.

Tien dagen later won hij ook de 5.000 meter.

En daarmee was hij niet alleen de man van die ene wonderrace, die 10.000 race, maar ineens ook de atleet die Finland weer een oude identiteit teruggaf, namelijk In Finland leefde nog altijd de mythe van de Flying Finns, de grote, lange afstandslopers uit de eerste helft van de 20ste eeuw.

Vieren gaf dat beeld in München weer nieuw leven.

Maar daar hield het niet op.

Want vier jaar later zien we hem terug in Montreal.

En daar werd jij het nodig van.

Ja, want net als in München eigen de las vieren zich het goud toe op de 5 en de 10 kilometer.

De Finsse politieagent, want dat was ook zijn taak, draafde vervolgens ook nog naar een vijfde plaats op de marathon.

Vijfde plaats op de marathon als hij net 5 en de 10 kilometer nog ook gedaan heeft.

Dat gebeurt nu niet meer hè?

Nee, dat is niet te doen.

Nee, dat heeft alleen onze Nederlandse in Parijs natuurlijk gedaan.

Maar daar heb je ook wel gezien hoe ongelooflijk zwaar dat was.

Maar toch blonken de prestaties minder dan vier jaar terug.

Vragen over het gebruik van bloeddoping ondermijnden het respect voor de dubbel.

De Nederlander Jos Hermes, tiende op de 10 kilometer, beschuldigde bijvoorbeeld de winnaar al meteen na de race van een onnatuurlijke voorbereiding.

Die aanteging ging prompt een eigen leven leiden en bleef vieren meer achtervolgen dan zijn medestanders.

De zachtsprekende Finn ontkende allicht de toepassing van de bloeddoping.

Het feit dat hij tussen München en Montreal van tevoren weinig had gelopen, vormde nog geen enkel bewijs voor de twijfels aan de integriteit van zijn Olympische overwinningen.

Kennelijk kan ik beter dan wie ook mijn schema's afstemmen op de Spelen.

Het is slechts een kwestie van goed pieken, al dus de reactie van Lasse Vieren.

Maar nu was het al enige jaren bekend dat met name de lange afstandsbeulen uit Scandinavië zich bediende van bloeddoping.

Ver voor belangrijke wedstrijden werd de betrokken atleet bloed afgenomen, dat vervolgens werd ingevroren en kort voor de race weer ingebracht.

Dat had, simpel gesteld, een gunstig effect op het uithoudingsvermogen.

Zowel op de 5 als de 10 km snel de 4e als op Vleugelsweg van zijn laatste concurrenten, toch al uitgedund door de Afrikaanse boycott.

Want dat was natuurlijk wel het geval.

Ja natuurlijk, ook weer een boycott.

En op de 10 kilometer loste de Fin 450 meter voor de finish de Portugees Carlos Souza López.

Ook een hele bekende trouwens.

Op de later op het programma geplaatste 5 kilometer waagde de Nieuw-Zeelander Dick Kwaks nog in de laatste ronde een aanval op de blonde Europiaan.

Ik ontdekte een schaduw in mijn ooghoek.

Ik schrok.

Ik zette nog een keer aan met mijn laatste beetje energie.

De schaduw verdween.

Beschreef Lasse Vieren de uitloop naar zijn vierde gouden medaille.

Ja, die bloeddoping Rik, dat is later in het wielrennen zijn ze dat EPO gaan noemen.

Wat ik uit alle verhalen opmaak is dat die beschuldigingen uiteindelijk nooit zijn bewezen.

Nou jij zei al hij heeft ze altijd ontkend.

En er is nooit een officiële veroordeling geweest.

Daarmee wil ik niet zeggen dat 100% vaststaat dat hij geen bloeddoping heeft gebruikt.

Maar ik denk dat het, ja, het is geen vaststaand feit.

Dus we moeten hem denk ik beschouwen als onderdeel van de mythe.

En toch een beetje de discussie rond zijn erfenis.

En ja, dat is toch altijd vervelend dat je nooit helemaal zeker weet hoe het in elkaar zit.

Maar wij weten dat in Montreal hij op enig moment op het matje moest komen.

En daar zal ik het volgende over vertellen.

Riep de technische commissie van het IOC de gewantrouwde Finn op het matje.

Niet om vieren een kruisverhoor af te nemen over de hardnekkige geruchten van bloeddoping.

Tot onze verbazing.

De heren bleken veel eer ontstemd over de ereronde van de winnaar op de 10 kilometer.

Wat was daar gebeurd?

Hij zwaaide daarbij uitgelaten met zijn loopschoenen en maakte zich zodoende schuldig aan sluikreclame voor zijn favoriete merk.

Dit staaltje van commercie was de commissie te gortig.

Vier had evenwel een even simpele als afdoende verklaring.

Ik had blaren en stieren van de pijn.

Dat is dan juist een hele slechte reclame voor dat merk.

En ik zit even te kijken op een foto of we zien welk merk dat is, maar dat kan ik niet één voor drie zien.

Volgens mij is het Puma en geen Adidas als ik het zo snel zie.

Nou ja, zo zie je maar hoe we kunnen denken dat iemand reclame maakt, maar uiteindelijk een soort anti-reclame was.

En ja, iedereen had natuurlijk destijds in de pers verwacht dat hij echt op het matje moest komen om uitleg te geven over die verdenkingen van bloeddoping.

Maar dat is uiteindelijk niet gebeurd.

Nee, maar dan is het ook wel mooi dat je ziet in hoe het tijdsbeeld veranderd is.

Want schoenen mocht je niet laten zien.

Dat is zo bijzonder.

Nee, zeker niet.

En wat ook nog wel bekend is over Lasse Vieren is dat hij, jij zei al hij was politieman, maar het was geen flamboyante superster.

Dus dit paste eigenlijk ook helemaal niet bij hem.

Het was volgens de beschrijvingen iemand, een sporter die stoïcijns zijn werk deed en juist daarom natuurlijk mythisch werd.

Later werd hij ook nog politiek actief en werd hij lid van het Finse parlement.

Dat hebben we trouwens wel met meer sporters gezien.

Of de politiek ingaan of in besturen van de sportorganisaties.

En dan nog even de vraag of Lasse Vieren na Montreal ook nog eens doorgegaan.

En dat maakt hem dus toch wel een interessant figuur, namelijk niet per se de atleet van elk seizoen, maar wel misschien de ultieme kampioenschapsloper.

Hij was echt, hij had zijn focus op de Olympische Spelen.

En dat zie je met wel meer sporters.

En dat wekt dan toch al vaak een beetje wantrouw of irritatie.

En daar komt misschien toch ook wel die verdenking vandaan voor die bloeddoping.

Ik weet ook niet of er ooit andere Scandinaviërs daadwerkelijk zijn betrapt op die bloeddoping.

Als je naar de verhalen kijkt, dan lijkt dat wel het geval te zijn.

Maar ja, hij zocht gewoon zijn toernooien uit en dat was het.

Dat vind ik ook wel heel knap.

Dat heet periodiseren en pieken natuurlijk op het juiste moment.

En daarom mogen we hem de dubbel-dubbel noemen.

Dus 5 en 10 kilometer op twee achter- en volgende Olympische Spelen.

Hij is de enige die dat ooit voor mekaar heeft geregeld.

Dus goed dat we het lasse vieren in deze mooie aflevering 38 weer behandeld hebben.

Dankjewel, Rick.