Interviewer Erik Peekel en podcastmaker Rik Bouman :
“Als podcastmaker mocht ik niet alleen verhalen vastleggen, maar het kloppend hart van 175 jaar KR&ZV ‘De Maas’ hoorbaar maken.”
“Wat mij het meest raakte, was niet alleen de sportieve grootsheid, maar de vriendschap en verbondenheid die in elke stem doorklonk.”
“Mijn vak is luisteren en bij ‘De Maas’ hoorde ik generaties die elkaar vinden in water, traditie en ambitie.”
...waarbij een militaire Duitse trein gepoogd werd van het boogspoor wat er liep...
Speaker A:...om die er van af te laten vallen, maar dat is niet gelukt.
Speaker A:De Duitsers waren woedend en hebben gezegd...
Speaker A:...we willen maandag weten wie dat gedaan heeft.
Speaker A:Zo niet.
Speaker A:Dan gaan de volgende vijf grijzelaars uit het kamp naar dood gebracht worden.
Speaker A:Nou, niemand heeft zich gemeld.
Speaker A:En op dinsdag zijn dus vijf mensen onder Willem Raus.
Speaker B:Gefusileerd.
Speaker B:15 augustus.
Speaker B:Zo hebben 29 Maasleden de.
Speaker C:Oorlog niet overleefd.
Speaker C:Wie waren dat verder?
Speaker D:Die tijd lag Moskou achter het ijzeren gordijn.
Speaker D:Hoe hebben.
Speaker C:Jullie dat beleefd?
Speaker C:Ja, dat was wel bijzonder, omdat...
Speaker C:Dat viel ook wel tegen, eigenlijk.
Speaker C:We hadden zo hard getraind dat jaar, met het idee, nou.
Speaker D:Dan gaan we een.
Speaker C:Geweldige wedstrijd roeien.
Speaker C:En de baan was eigenlijk.
Speaker E:Een vieze modderpoel.
Speaker E:De lolier was er niet af, hè?
Speaker E:Nee, die was niet.
Speaker C:Af, dus die zag er heel vies uit.
Speaker C:En we werden...
Speaker C:Aan alle kanten werden we gecontroleerd door mannetjes in de bus, buiten de bus.
Speaker C:En ja, dat was heel onplezierig.
Speaker C:Dus dat viel wel een beetje tegen.
Speaker C:De sfeer was niet wat.
Speaker E:We hadden verwacht.
Speaker E:We probeerden weleens met die mannetjes aan de praat te gaan, om te bediscussiëren waarom het land zo gecontroleerd werd.
Speaker E:En dan zeiden ze, jeder systeem had zijn voordelen.
Speaker E:Meer zeiden ze niet.
Speaker F:Toen heeft Floris ook het stuur overgedraagd aan Gert, zodat hij hem de finish over mocht varen.
Speaker F:Ik kan me herinneren dat het toen even seconden stil was.
Speaker F:En toen beseften we dat we hem gewonnen hadden.
Speaker F:Het was net donker geworden, toen barsten we uit in juichen.
Speaker F:En het was zo'n...
Speaker F:Het was een onwerkelijk moment en iedereen was zo in extase.
Speaker F:We stonden te springen op dek en toen kwam er een supportboot aan met een schijnwerper en toeters die ons ontvingen.
Speaker F:Toen kwamen er ook allemaal andere boten die klapten.
Speaker F:Mensen stonden op de kant om ons op te wachten.
Speaker F:Het was een ontzettend onwerkelijk moment en we waren echt volledig in extase.
Speaker B:Je vroeg net over die stress.
Speaker B:Ik heb acht jaar lang stress gehad van het Maasnieuws.
Speaker B:Het belangrijkste artikel is natuurlijk het voorwoord van de voorzitter.
Speaker B:En dat was Jacob van der Goot, ook acht jaar.
Speaker B:En die presteerde altijd om dat best wel laat.
Speaker F:In te leveren.
Speaker B:En dan apptrikken.
Speaker B:En ik zei, Jacob, we gaan morgen zakken.
Speaker B:Dat is natuurlijk vanuit de krant en Jacob vindt dat altijd wel mooi.
Speaker B:We zakken en dat betekent we gaan drukken.
Speaker B:Dus ik moest dan dat voorwoord hebben.
Speaker B:Hij wist het altijd zo te regelen dat het toch net weer iets later was.
Speaker B:Dus we gingen dan wel zakken, maar dan zakten we achterstevoren.
Speaker B:Dan begonnen we met de laatste katerne.
Speaker B:En als laatste was dan het.
Speaker C:Stukje van Jacob.
Speaker G:Wat ik heel graag wil, dat is gewoon mijn droom en ik weet niet of het uitkomt.
Speaker G:Maar ik zou gewoon heel graag nog een keer naar die Spelen willen.
Speaker G:Alleen dan op een andere manier.
Speaker G:En ik denk dat dat mijn hoofdmotivatie is.
Speaker H:En er lag tussen nog een ander bootje, Engels Jacht, oudere gezin.
Speaker H:En die hadden ook motorpech.
Speaker H:Dus die konden niet het Burenkanaal uitzeilen.
Speaker H:Het ravijzer gesleept richting Kaaphoorn.
Speaker H:Buiten stond er wel wind, toen konden we weer zeilen.
Speaker H:Toen waren we dus weer terug.
Speaker H:Roon-Kaaphoorn, Achterkaaphoorn langs, Wolfenstein Island, Ankerdrin.
Speaker H:En vieren dat we dus rond Kaaphoorn gezeild waren.
Speaker H:Gingen we feestvieren en toen kregen die kinderen van die Engelsen de Daughters of Cape Horn trophy.
Speaker H:Het was zo'n klein dingetje.
Speaker H:Je had wel indruk gehad, ja.
Speaker H:Ja, ja, ja.
Speaker H:Je had dat indruk gemaakt.
Speaker I:Er was ook een houtsnijder die alle decoraties die weg waren gehaald, want dat waren natuurlijk ook flauwe kulletjes in de jaren dertig.
Speaker I:En die zijn allemaal weer teruggeplaatst zoals het hoort.
Speaker I:En dat betekende dat er hele kleine houtsnijwerkjes, overal als je nu in de grote zaal kijkt en denkt, oh verroest, dat zijn wel heel kleine details.
Speaker I:En die mannen, ja er zijn er maar een paar van.
Speaker I:En er was nog iemand die uit Friesland kwam en die alle decoraties voor zijn rekening nam.
Speaker I:En die ook in staat was om dingen die als decoratie achter het sloopwerk vandaan kwamen weer te herstellen.
Speaker I:En ja, daar zijn er op één hand denk ik mensen van te tellen in Nederland die.
Speaker D:Dat nog kunnen.
Speaker D:En dan pakten wij de marifoon en zeiden we, we zijn een Vopak Victory.
Speaker D:Dit is onze positie, we zijn een roeiboot.
Speaker D:Dus we zijn niet heel snel.
Speaker D:En dan soms kreeg je antwoord, maar soms ook niet.
Speaker D:Omdat ze op de brug niet echt actief wakker waren, zeg maar.
Speaker D:En ik kan me één keer herinneren dat ze een boot s'nachts op ons af kwam varen.
Speaker D:Ze antwoordden niet en dat duurt echt een tijdje.
Speaker D:Dus je herhaalt het veel, je staat door die marifoon en op een gegeven moment...
Speaker D:Je stem wordt steeds luider.
Speaker D:En toen stond Maarten met twee flares op de boot buiten in het donker.
Speaker D:Met twee van die rode Feyenoord flares.
Speaker D:En die boot kwam nog steeds op ons af.
Speaker D:En die voerde langs ons.
Speaker D:Je weet voor de zeilers die offshore gaan, je hebt geen referentiepunt.
Speaker D:Dus je ziet niet goed, zit je nou precies op de lijn of zit je er nou net langs.
Speaker D:Ik denk dat die boot, relatief, heel dicht bij ons.