Artwork for podcast Ale akcja!
„Stranger Things”: Strachy i tęsknoty
Episode 1 • 9th January 2026 • Ale akcja! • Vogue Polska, Anna Tatarska, Michał Sikorski
00:00:00 00:41:40

Share Episode

Shownotes

Pierwszy odcinek podcastu „Ale akcja!” zaczyna się od końca. A konkretnie od epickiego finału kultowego serialu „Stranger Things”. Anna Tatarska i Michał Sikorski zastanowią się, dlaczego perypetie dzieciaków z Hawkins tak mocno z nami rezonują. Ustalą także, czy kiedyś było lepiej, jakich potworów boimy się najbardziej i czy Vecna jest sexy.

Transcripts

Speaker:

Ja nazywam się Michał Sikorski, a moją

2

:

koleżanką

3

:

współprowadzącą

4

:

współprowadzącą

5

:

jest

6

:

Anna Tatarska. Dzień dobry.

7

:

Ale naprawdę jesteśmy podekscytowani, to

8

:

możemy powiedzieć z rączką na

9

:

serduszkach swoich,

10

:

bo się trochę szykowaliśmy do tego.

11

:

Będzie tylko lepiej. Będziemy mieć

12

:

wspaniałe gościnie. wspaniałych gości.

13

:

Czasem będziemy wracać do takich

14

:

intymnych naszych spotkań.

15

:

Tak, ale fajnie. Idziemy się, znaczy

16

:

tak, tak będzie fajnie, nie? To jest

17

:

podcast, który ma nazwę

18

:

Ale akcja.

19

:

Ale akcja. Nasz podcast Ale akcja jest

20

:

podcastem kulturalnym.

21

:

Mhm. wbrew wbrew pozorom

22

:

kulturalnołecznym,

23

:

czyli w dużym skrócie będziemy rozmawiać

24

:

o filmach, o seralach,

25

:

a bardziej o tym może nawet co to z nami

26

:

robi, i jak to jak to rezonuje z nami,

27

:

jak to rezonuje społecznie, co to nam

28

:

robi. Często po takich głośnych

29

:

zakończeniach jak ostatnio mam wrażenie,

30

:

że wszyscy żyją tym. Czy jeden numerek

31

:

żyje tak naprawdę, czy nie żyje? Bo są

32

:

różne wersje, różne teorie.

33

:

To prawda, są różne teorie i muszą być

34

:

różne teorie, bo my dzisiaj zaczynamy od

35

:

rozmowy o Stranger Things, które

36

:

niedawno zakończyło swój, no prawie

37

:

bliski dekady żywot po pięciu sezonach i

38

:

maksymalnie rozciągniętym sezonie

39

:

finałowym.

40

:

Tak, tak, tak. Ale w ogóle nie zapytałem

41

:

cię o to, jak sobie tutaj przedtem

42

:

rozmawialiśmy. Czy to ona żyje, czy nie

43

:

żyje? Wiesz co, szczerze mówiąc, chyba

44

:

nie ma to dla mnie znaczenia, bo ja

45

:

jakoś tak oglądam w taki sposób, że

46

:

lubię czytać o teoriach fanowskich,

47

:

no których jest bardzo dużo. No fani

48

:

czekali teraz przecież na dodatkowy

49

:

odcinek,

50

:

ale sama się nie jakoś nie nie

51

:

angażujesz w,

52

:

bo oczywiście nie jest to nie jest to

53

:

tak istotne i tak samo jak finał

54

:

pierwszego sezonu, no

55

:

ja ja lubię ten finał za to, że on mi

56

:

przypomniał o tym, że ten serial się

57

:

kiedyś zaczął, bo mam wrażenie, że

58

:

pierwszy sezon ja w ogóle przegapiłam.

59

:

Zaczęłam ten serial oglądać już trochę

60

:

później, chyba jak mi wjechał.

61

:

Ja, ja, ja podobnie. Wydaje mi się, że

62

:

przy premierze trzeciego albo drugiego

63

:

sezonu

64

:

to bardzo często tak jest, że się wraca

65

:

i ludzie, którzy w ogóle nie byli w tym

66

:

uniwersum muszą to nadrobić. Y, ale i

67

:

tak mam poczucie przejścia tej drogi z

68

:

bohaterami. Mimo że nie tą dekadę temu

69

:

czy 9 lat temu, nie wtedy zaczynałem, to

70

:

to mam poczucie, że się trochę dorastało

71

:

z nimi, choć to nieprawda. No jest to

72

:

trochę iluzoryczne, bo też wiesz, tu się

73

:

nie zgadza wiek ani czasy, w których

74

:

żyjesz. I też w ogóle bardzo ciekawe

75

:

jest to, patrzę na to wśród moich

76

:

znajomych z różnych prac, którzy są z

77

:

różnych takich bani kulturalnych, też są

78

:

w różnym wieku, że każdy mówi, że ten

79

:

serial jest o nim, a mówią to na

80

:

przykład 60atkowie, 50latkowie,

81

:

30latkowie, ale też nastolatkowie, bo

82

:

Stranger Things ma bardzo dużą taką

83

:

fanowską bazę wśród grupy typu 13, 17 i

84

:

mam wrażenie, że dla każdej tej grupy, w

85

:

zależności od perspektywy z jakiej

86

:

patrzysz, to ten serial jest pewnego

87

:

rodzaju fantazją na temat Dora

88

:

dorastania tylko albo fantazją na temat

89

:

dorastania, które miałeś, a świat się

90

:

zmienił i teraz jest wiesz inaczej,

91

:

gorzej i już nie ma, nie wiem, winyli i

92

:

i rowerów i Game Boya, tylko właśnie

93

:

wszystko jest na TikToku. Albo być może

94

:

od drugiej strony, od dołu to jest

95

:

fantazja. Co by było, gdyby można było

96

:

zapanować nad tym, do kogo się dzwoni,

97

:

kto jest posiadaczem jakieś informacji,

98

:

kto jest powiernikiem, powierniczką

99

:

tajemnic, bo jednak w latach chyba 83

100

:

zaczyna się zaczyna się akcja.

101

:

No jest to bardzo ograniczone i ten

102

:

świat wydaje się prosty do opowiedzenia.

103

:

Wydaje mi się, że też nieprzypadkowa

104

:

akcje dzieje się wtedy, kiedy nie mamy

105

:

smartfonów,

106

:

nie jest nie jest rozwinięty internet,

107

:

bo łatwiej jest prowadzić narrację.

108

:

Łatwiej jest dystrybuować informacją,

109

:

łatwiej jest mówić widzowi, kto co wie,

110

:

co posiada, jak się dowiedział. Dzisiaj

111

:

jest to trudniejsze, dlatego wiem, że

112

:

dla ludzi, którzy dziś są bardzo młodzi,

113

:

jest to właśnie taka wsteczna fantazja.

114

:

Nie wiem czy czy można tak powiedzieć na

115

:

temat tego, że jest jakieś jest jakiś

116

:

jakiś jakieś wyobrażenie bezpieczeństwa

117

:

w dorastaniu w tych latach 80. Ale też

118

:

też moje myśli czasami chodzą bardzo

119

:

dziwnymi drogami. Kojarzą mi się rzeczy,

120

:

które mogą być zaskakujące, ale myślałam

121

:

też o tym na jakim musisz być etapie

122

:

świadomości, żeby uwierzyć i się

123

:

otworzyć na to, co się dzieje w tym

124

:

serialu fabularnie. I przypomniało mi

125

:

się, jak ostatnio był ten straszny pożar

126

:

w Szwajcarii i wszędzie krążyły filmy od

127

:

nastolatków, którzy byli w klubie i jak

128

:

ten pożar się zaczął, to wszyscy

129

:

wyciągnęli telefony i zaczęli to

130

:

filmować. I wracam tutaj do Stranger

131

:

Things, bo myślę sobie, że jednak to

132

:

jest całkiem, wiesz, inny świat, w

133

:

którym jako nastolatek trochę też

134

:

wchodzący w dorosłość masz w sobie

135

:

jeszcze przestrzeń na ten rodzaj

136

:

fantazji, mrocznej fantazji, która

137

:

jednak też jest wiesz jakimś pokłosiem,

138

:

nie wiem, Filipa Kadika czy w ogóle

139

:

Tolkiena i i te potwory, które tam się

140

:

pojawiają już potem dosłownie mogą być

141

:

takie gęste metaforycznie i tyle rzeczy

142

:

może to oznaczać kontra świat, w którym

143

:

Nastoletniość to już nie jest wspólne

144

:

granie w gry planszowe i wiesz i

145

:

szeptanie o dziewczynach, tylko jest po

146

:

prostu kompulsywnym dokumentowaniem

147

:

każdej sekundy życia, które cię w pewnym

148

:

sensie tak bardzo odcina od emocji.

149

:

Emocji, które przecież też odpowiadają

150

:

za to przejście w świat fantazji do tego

151

:

stopnia, że ktoś ci mówi parzy i masz

152

:

ogień centralnie przed swoją twarzą i

153

:

naprawdę jak jakiś robot albo zombie to

154

:

co robisz to wyciągasz telefon i i

155

:

filmujesz. Więc w tym sensie wyobrażam

156

:

sobie, ale wyobrażam to sobie, bo jestem

157

:

starsza przecież i nie wiem, że myślę,

158

:

że jest pokolenie, dla którego ta

159

:

rzeczywistość jest czymś absolutnie

160

:

fascynującym i jako fantazja, znaczy ta

161

:

fantazja nie dotyczy tylko upside down,

162

:

wekny, dementorów i jakby tego tego

163

:

wszystkiego, tylko w ogóle dotyczy jakby

164

:

rzeczywistości społecznej, relacji,

165

:

kształtu przyjaźni i wszystkich

166

:

wszystkiego co robią ci bohaterowie

167

:

zanim wiesz zostają po prostu bohaterami

168

:

ostatniej akcji.

169

:

Jasne, ale wydaje mi się, że pewnego

170

:

rodzaju ukojenie przynosi to, że WKna

171

:

jest jednak nazwana, nazwany

172

:

i my się czegoś dowiadujemy o tych

173

:

potworach. Próbujemy zdekodować ten ten

174

:

świat, próbujemy zdekodować tych złych

175

:

ludzi, którzy się tam pojawiają w tym

176

:

serialu. I wydaje mi się, że to przynosi

177

:

jakiegoś rodzaju ukojenie jednak, że my

178

:

widzimy świat, w którym są dobrzy i źli.

179

:

I ci źli są nazwani. My też oglądamy

180

:

sobie pod kocykiem siedząc i i to i to

181

:

zło w tym sensie nas nie dotyczy,

182

:

bo jest nazwane, bo bardzo łatwo je

183

:

nazwać. A dzisiaj mamy to to jest przez

184

:

taką dezinformację, która się szerzy i

185

:

fake newsy. My już tak naprawdę nie

186

:

potrafimy

187

:

jasno wskazywać tego, co jest

188

:

zagrożeniem. Nawet yyy stąd może ta

189

:

potrzeba dokumentowania, żeby wiedzieć,

190

:

móc przeanalizować, później zebrać y

191

:

dowody. M bo super się to łączy. Ja się

192

:

zastanawiam właśnie z czym dzisiaj widz

193

:

siada do do oglądania tego serialu. Y i

194

:

w jak bardzo jest m przebodźcowany, jak

195

:

bardzo jest zestresowany y i widzimy tam

196

:

swoje odpowiedniki, bo ludzie mówią

197

:

właśnie, że to jest o nas, o nas, o nas,

198

:

ale my też jesteśmy ludźmi, którzy się

199

:

bardzo dużo boją. Boimy się o

200

:

przyszłość, boimy się o rzeczywistość,

201

:

boimy się o to, co będzie. Trochę

202

:

udajemy, że pewnych rzeczy nie ma, bo

203

:

byśmy zwariowali

204

:

bojąc się. I widzimy te bezradne

205

:

dzieciaki na początku, które stawiają

206

:

czoła tym potworom. No i a wydaje mi

207

:

się, że podświadomie nam ukojenie

208

:

przynosi to, że te potwory są jednak

209

:

nazwane.

210

:

Mm.

211

:

No i że tam wygrywa. Kto wygrywa? No

212

:

ale to też jest interesujące, bo myślę

213

:

sobie, że każdy z nas przeszedł taki

214

:

etap w życiu, kiedy bał się jakiegoś

215

:

rodzaju potwora zza lampy, prawda, albo

216

:

z podłóżka. I i chyba takim też kluczem,

217

:

jednym z kluczy do tego ogromnego

218

:

sukcesu Stranger Things jest to, że to

219

:

jest tak naprawdę film o najbardziej

220

:

wrażliwym momencie dorastania, nie? o

221

:

tym wchodzeniu w ten moment, kiedy zaraz

222

:

ci wyrasta pierwszy wąs i nie wiesz, czy

223

:

go zgolić, czy jednak należy go wiesz po

224

:

prostu zawinąć trzy razy i obnosić

225

:

dumnie w prawo i w lewo. No i oczywiście

226

:

to może jest taka płaska metafora, żeby

227

:

powiedzieć, że to jest tylko o tym, bo

228

:

bo bo nie

229

:

no nie, ale właśnie fenomen tego serialu

230

:

pokazuje, że nie tylko, że ludzie ciągle

231

:

znajdują rzeczy, które ich kręcą.

232

:

Oczywiście samo to, że serial stał się

233

:

jakimś fenomenem popkulturowym powoduje

234

:

to, że więcej osób go ogląda, dużo osób

235

:

czuje się zobowiązanych, żeby żeby

236

:

oglądać i coś tam znajduje. Ale też

237

:

rozmowa, którą tutaj podsłuchaliśmy, że

238

:

przed wejściem na antenę do naszego

239

:

podcastu, że dużo starsze od nas osoby

240

:

ze względu na muzykę.

241

:

Mhm. No tak, u mnie, u mnie w radiu jest

242

:

przecież cały szał na na ten serial, a

243

:

też oczywiście to są starsi koledzy,

244

:

którzy na przykład oglądają to ze swoimi

245

:

nastoletnimi dziećmi, czyli w ogóle mają

246

:

ten moment, wiesz, łączenia

247

:

międzypokoleniowego i siedzą razem obok

248

:

siebie, każdy ogląda co innego. No ale

249

:

właśnie ci wszyscy ludzie,

250

:

ale ci starsi mogą powiedzieć: "Widzisz,

251

:

to jest David Boy,

252

:

tak?" A to jest Kate Bush. Tak, ale

253

:

fajne, fajne,

254

:

ale rzeczywiście

255

:

wydaje mi się, że to takie rzeczywiste

256

:

ruszenie całej jakiejś takiej wiesz

257

:

wstecznej, nostalgicznej przestrzeni

258

:

muzycznej i sprawienie, że ona znowu

259

:

jest cool, prawda? Że że jest w tym jest

260

:

w tym coś coś wspaniałego,

261

:

bo

262

:

te rzeczy są niesamowicie jakościowe. To

263

:

znaczy może to tak uderza, wiesz, z

264

:

opóźnionym zapłonem, ale jednak y to

265

:

jest jeden z tych seriali, gdzie te

266

:

ścieżki dźwiękowe też żyją. osobno jest

267

:

milion stron, gdzie są zebrane wszystkie

268

:

utwory z każdego odcinka, gdzie jest

269

:

cała interpretacja ścieżki narracyjnej.

270

:

Są oczywiście poszczególne utwory, tak

271

:

jak no słynne Running Up the Hill, Kate

272

:

Bush, które no wystrzeliły do miliardów

273

:

jakiś odsłon na na wszystkich możliwych

274

:

platformach po tym, jak zostały

275

:

wykorzystane. Ale w tym sensie jest to

276

:

portal do czasów, gdzie piosenki mogły

277

:

mieć siedem minut, gdzie instrumenty

278

:

były nagrywane jeszcze na rzeczywiście

279

:

istniejących i i to też pasuje

280

:

do tego świata, wiesz, na przykład y

281

:

rowerów i właśnie muzyki na fizycznych

282

:

nośnikach. Ja będę wracać do tych gier

283

:

planszowych, bo to jest jakby mam

284

:

wrażenie, że że dla nas to jest portal

285

:

do do świata, gdzie jeszcze

286

:

rzeczywistość miała w sobie coś

287

:

namacalnego, nie? że my teraz my trochę

288

:

mniej, a nasze dzieci dużo bardziej będą

289

:

żyły w świecie, który jest w dużym

290

:

stopniu wirtualny, który jest projekcją,

291

:

z tym jak się rozwija sztuczna

292

:

inteligencja. Trudno mi jest nawet

293

:

powiedzieć jakie wyobrażenie na temat

294

:

rzeczywistości będą miały nasze dzieci,

295

:

gdzie wiem, że wiesz w ich telefonie

296

:

jakieś deep fejki czy to jest po prostu

297

:

część rzeczywistościennie.

298

:

Tak więc

299

:

ja mam trochę tak, że jak w tym roku

300

:

spadł śnieg, pierwszy chyba od

301

:

dziewięciu lat taki autentycznie, to w

302

:

tym świecie, gdzie wszystko stoi na

303

:

głowie, gdzie wszystko jest strasznie,

304

:

gdzie wiesz, mamy za granicą po prostu

305

:

tuż obok wojnę, gdzie w Stanach, o

306

:

których opowiada przecież Stranger

307

:

Sings, to też jest pocztówka do stanu

308

:

sprzed tej obecnej rewolucji, tak, która

309

:

która postępuje teraz coraz bardziej

310

:

dynamicznie.

311

:

Jak spadł ten śnieg i popatrzyłam na

312

:

niego, to miałam przez chwilę takie

313

:

wrażenie, że że jednak coś w tym świecie

314

:

działa, wiesz, że znowu tak jakby świat

315

:

przypomniał, że że potrafi działać

316

:

dobrze, że potrafi istnieć i że takie

317

:

rzeczy, które kiedyś wyznaczały rytm

318

:

codzienności, że one są. I dla mnie w

319

:

pewnym sensie Stranger Things też jest

320

:

tego typu,

321

:

wiesz, doświadczenie,

322

:

ale dla nas dzisiaj międzypokoleniowym,

323

:

ale nie wiem czy to przetrwa próbę czasu

324

:

i czy będzie właśnie za 20 lat, ale

325

:

uważam, że nie tak powinno się

326

:

wartościować filmy czy seriale, że coś

327

:

będzie coś się stanie legendą, coś

328

:

przejdzie do historii, a coś nie, ale to

329

:

nie znaczy, że

330

:

to ten serial nam nie dostarcza dzisiaj

331

:

takich emocji, jakich nam dostarcza. To

332

:

nie znaczy, że y nie jest jakimś

333

:

połączeniem też międzypokoleniowym albo

334

:

w ogóle międzyrelacyjnym, bo dużo się i

335

:

o samym właśnie finale rozmawia, jak ze

336

:

znajomymi się spotykasz. A co do śniegu,

337

:

o którym powiedziałaś, to dzisiaj y

338

:

jadąc do przedszkola, powiedziałem

339

:

swojemu dziecku, które narzekało na to,

340

:

że mu zimno, że słuchaj, a może to jest

341

:

ostatni śnieg, który ty widzisz w życiu

342

:

i on w ogóle mówi: "Co ty, co ty

343

:

mówisz?" Ja się tak złapałem na tym,

344

:

nie, dobra jakby nie nie chcę straszyć,

345

:

nie chcę opowiadać, ale doceńmy te zimę,

346

:

która jest właśnie y co, ale być może

347

:

już teraz myślimy o tym jako pocztówce

348

:

ze starego świata i i starego porządku,

349

:

że że taki śnieg, przez który trzeba się

350

:

przedzierać, to jest coś, czego być może

351

:

nie doświadczymy. No w tamtym roku w

352

:

ogóle nie było zimy w Warszawie.

353

:

Pamiętam, że jak spadł śnieg Pamiętam,

354

:

że jak spadł śnieg, to powiedziałem

355

:

swojemu dziecku, że jutro wyciągniemy

356

:

sanki i y zawiozę cię do przedszkola.

357

:

Rano już tego śniegu nie było, więc w

358

:

tym roku jak się pojawił pierwszy tam y

359

:

minimalna ilość śniegu, to wyciągnąłem

360

:

sanki, bo stwierdziłem, być może to jest

361

:

jedyna okazja w roku, że żeby to zrobić.

362

:

Na szczęście mamy taki czas jak teraz i

363

:

ma być jeszcze ma być jeszcze trochę y

364

:

ten śnieg obecny z nami, ale y

365

:

rzeczywiście jak opowiadasz o pocztówce

366

:

z rzeczywistości, która która nie

367

:

istnieje, to myślę sobie o tym, czy my

368

:

ogólnie jako społeczeństwo nie jesteśmy

369

:

w jakimś obcowaniu z takim światem,

370

:

który odchodzi. Tu nie chcę wpadać w

371

:

takie dekadenckie.

372

:

Myślę, że to jest fakt. To wiesz, to

373

:

ale myślę, że że tak jest. I teraz się

374

:

zastanawiam właśnie, czy czy ten serial

375

:

nie podbija właśnie tych dekadenckich

376

:

nastrojów, bo jest opowieścią ze świata,

377

:

który który nie istnieje y przez sam

378

:

sposób komunikacji. Ja naprawdę na to

379

:

zwróciłem uwagę, jak zaczynałem oglądać

380

:

ten serial, czyli tam jakiś czas temu,

381

:

nie ten pierwszy sezon, że to

382

:

umiejscowienie akcji, gdzie są te

383

:

krótkofalówki,

384

:

to jest tuż przed rewolucją cyfrową. Czy

385

:

ty miałeś jeszcze w ogóle na przykład

386

:

internet na telefon? Czy nie przeżyłeś

387

:

tego?

388

:

No mam teraz.

389

:

Nie chodzi mi o to nie internet w

390

:

telefonie sponsora.

391

:

Nie, nie chodzi mi o to, że jak się

392

:

pojałem, że pamiętam, bo ja miałem jako

393

:

pierwszy w klasie, chyba w piątej albo w

394

:

czwartej telefon z aparatem i tam był

395

:

internet, na który nie można było

396

:

wchodzić, bo on zerał ogromne ilości

397

:

pienędzy.

398

:

To jest to jest to ten moment, w czym

399

:

widać, że jest między nami 10 lat

400

:

różnicy. Ja ci wytłumaczę, patr patrz

401

:

mnie na usta, że masz telefon

402

:

stacjonarny w domu.

403

:

Pojawia się internet,

404

:

że jest neostrada. I nie wymieniaj

405

:

Marek, będzie trzeba klikać. A nie ma,

406

:

nie ma, to już jest retro. No to pasuje.

407

:

I że i że żeby się połączyć z tym swoim

408

:

komputerem, który jest stacjonarny,

409

:

wielki i przeważnie wtedy jeszcze biały

410

:

i odpalić na przykład, nie wiem,

411

:

Napstera czy coś takiego, co co już nie

412

:

istnieje, czy Skypea, y, y, który to już

413

:

nie istnieje.

414

:

Mówimy w ogóle o wypikamy, a tu nie no

415

:

słuchajcie, to muzeum wszystko już

416

:

umarło. To musiałeś się łączyć przez

417

:

telefon i było cały czas ej wyłącz już,

418

:

bo muszę zadzwonić do cioci. A ty tak,

419

:

ale że podłączyła się kablem do takiego,

420

:

ale że nawet, że jakby sygnał był

421

:

zajęty, bo był wykorzystany na coś, na

422

:

coś innego. Nie było niczego, wiesz, w

423

:

powietrzu i że to jest ten świat, że

424

:

jakby w powietrzu w Stranger Things jest

425

:

niepewność. Są to jakieś, wiesz,

426

:

tajemnicze po prostu drobinki spadające

427

:

w upside down. Y, ale jakby nie ma ka

428

:

internetu, wiesz, jakiś takich rzeczy,

429

:

które ten jest namacalna przyjaźń, są

430

:

relacje, jest tęsknota, jest bardzo

431

:

właśnie dużo też fizycznego kontaktu, co

432

:

dla mnie jest piękne. Ja w ogóle kocham

433

:

bardzo wszystkie filmy, które na

434

:

przykład chwytają chłopięce dorastanie w

435

:

taki czuły sposób, bo to jest coś, czego

436

:

mam wrażenie w życiu też mamy mało i

437

:

jest mało czułości męskiej. Zaraz jest.

438

:

Co go tak ściskasz? Czy tam jest jakiś

439

:

temat? Czy tu o coś chodzi? Dlaczego się

440

:

z nim przytulasz? Nie, zobacz ile

441

:

bohaterowie w Stranger Things, ci młodsi

442

:

i potem oni są blisko siebie, nie? Oni

443

:

się wspierają, oni się dotykają,

444

:

przytulają się, klepią się po plecach,

445

:

spędzają ze sobą czas.

446

:

To też jest fenomen dla ludzi z

447

:

młodszego pokolenia, którzy mogą to

448

:

oglądać. A może nie tylko z młodszego

449

:

pokolenia, może dla nas też, że takiej

450

:

tęsknoty właśnie za za tego rodzaju

451

:

przyjaźnią, za takiego rodzaju

452

:

niewinnością, y i spokojem, bo wbrew

453

:

temu, że tam się bardzo dużo dzieje i

454

:

jest akcja i tak dalej, to mam wrażenie,

455

:

że bardzo zwracamy uwagę na te momenty

456

:

takie bardziej ciepłe pomiędzy

457

:

postaciami gdzieś w piwnicy, w we

458

:

własnych pokojach, gdzie gdzie ta

459

:

przyjaźń i i spokój trwa, że my w ogóle

460

:

tak mało doświadczamy spokoju. W ogóle

461

:

jakkolwiek nie brzmi to jak jakiś wielki

462

:

frazes, to to spokój jest czymś, czego

463

:

nam brakuje. Że ciągle zresztą w ogóle w

464

:

filmach mam wrażenie, że tak postrzegamy

465

:

postaci, że jak na przykład bohater

466

:

jedzie autobusem, to my widzimy tych

467

:

ludzi w autobusie i oni tak sobie

468

:

przeżywają czas i to jest ich życie. A

469

:

my nie przeżywamy takich chwil, bo jak

470

:

jesteśmy w autobusie, to myślimy o

471

:

miejscu, w którym zaraz będziemy, albo

472

:

się spóźniamy, albo albo tak, że nie

473

:

doświadczamy takich rzeczy, które no

474

:

siłą rzeczy są pomiędzy wielkimi

475

:

wydarzeniami w życiu albo ważnymi

476

:

wydarzeniami, które trzeba zrobić albo

477

:

nawet się nie chce. I a tutaj jednak

478

:

masz soczewkę, która skupia się na tym,

479

:

co jest pomiędzy tą wielką akcją, końcem

480

:

świata, potworami. Jest cisza, spokój,

481

:

bycie ze sobą w pokoju.

482

:

Tak, tak. Ale też myślę o tym, że bardzo

483

:

długo czekaliśmy na ten finał. On też

484

:

oczywiście z powodów marketingowych i

485

:

strategicznych i rozmaitych został,

486

:

wiesz, podzielony na te na te trzy

487

:

uderzenia.

488

:

Ale zobacz, w jakich czasach ten serial

489

:

ląduje, nie? i jakby jak bardzo

490

:

napakowany metaforycznie, ale nie tylko

491

:

metaforycznie się robi, bo się z tego

492

:

robi znowu wkraczamy w nostalgiczne, a

493

:

może już wrąc jakie jakieś turpistyczne

494

:

tematy, że to jest opowieść o świecie,

495

:

którego już nie ma w takim realnym

496

:

sensie. To znaczy to jest Ameryka nie

497

:

tylko właśnie tak jak powiedzieliśmy

498

:

sprzed rewolucji cyfrowej, sprzed

499

:

kryzysu finansowego 2008

500

:

roku.

501

:

To jest czas gdzie dwie dorosłe osoby

502

:

mające zwykłą pracę typu nie wiem

503

:

listonosz i pani pracująca w sklepie, bo

504

:

przecież Winona Rider po prostu pracuje

505

:

w sklepie wielobranżowym, było je stać

506

:

na utrzymanie domu. Można było te dzieci

507

:

posłać do szkoły. Te dzieci mogły mieć

508

:

jakieś jakieś zajęcia. nie było tego

509

:

parcia, że twoje dziecko musi mieć

510

:

hiszpański zaraz po angielskim, a potem

511

:

karate po judo i nie wiem i jeszcze

512

:

najlepiej fortepian w międzyczasie, że

513

:

ten świat jakby miały ręce i nogi i może

514

:

dlatego dało się do tej rzeczywistości

515

:

wrzucić tą odwróconą rzeczywistość, a

516

:

potem jeszcze kolejne wymiary, bo ten

517

:

świat realny, jakkolwiek nieidealny

518

:

oczywiście on w ogóle stał tak i i on

519

:

działał i że jak porównamy to do tego,

520

:

że ten finał ląduje w momencie drugiej

521

:

prez prezydentury Trumpa i wszystkich

522

:

rzeczy, które się dzieją, które

523

:

chciałabym powiedzieć, wydawały się

524

:

jeszcze jakieś czas temu niewyobrażalne,

525

:

ale trudno jest to zdefiniować, bo mam

526

:

wrażenie, że ta granica tego, co jest

527

:

wyobrażalne się przesuwa po prostu

528

:

aktywnie. Tak, że jak zaczynaliśmy

529

:

rozmawiać, to ona była gdzie indziej niż

530

:

jest w tym momencie i będzie jeszcze

531

:

dalej jak jak skończymy,

532

:

ale że nie dałoby się zrobić serialu o

533

:

tym, co jest niemożliwe dzisiaj, że to

534

:

są takie frazesy, bo dzisiaj w pewnym

535

:

sensie wszystko jest możliwe. Dokładnie

536

:

tak, bo wydaje mi się, że twórcy serialu

537

:

bardzo dobrze łapią taki nastrój tego,

538

:

że jest coś jest jakieś

539

:

niebezpieczeństwo i to ktoś nam zgotuje

540

:

jakiś straszny straszny los.

541

:

A to jest jeszcze zimna wojna, to jest

542

:

proste, nie?

543

:

O tak, tak, tak. No chociaż eksperymenty

544

:

i tak dalej to y to wyobraźnia sobie

545

:

może bardziej poszaleć. No ale tak jak

546

:

powiedziałeś, no granica się przesuwa i

547

:

mam wrażenie, że my zastanawiam się czy

548

:

nas to interesuje, czy już nie chcemy o

549

:

tym słyszeć, bo ta granica jest tak

550

:

daleko, jest tak dużo zagrożeń i one są

551

:

tak niełatwe do wyobrażenia sobie

552

:

jakkolwiek granic tego zagrożenia czy

553

:

czy charakteru, że po prostu odciągamy

554

:

takie myśli od siebie i i czy to jest

555

:

właśnie czas, kiedy my chcemy o tych

556

:

zagrożeniach myśleć, czy już nie

557

:

jesteśmy w stanie ich odsuwamy.

558

:

No to jest interesujące, dlatego że

559

:

wydaje mi się, że Stranger Things

560

:

ewidentnie działa jako seans

561

:

eskapistyczny. To znaczy teraz tutaj

562

:

siedzimy, to możemy wiesz analizować,

563

:

przykładać różne kalki, nie wiem,

564

:

antropologiczne i wyciągać wnioski, ale

565

:

jednak samo doświadczenie oglądania

566

:

paradoksalnie, mimo tych wszystkich

567

:

okropieństw, napięć, zwrotów akcji i

568

:

potworów jest doświadczeniem raczej

569

:

chyba z gatunku kojących. No bo czy ty

570

:

miałeś wątpliwości, że wszystko się

571

:

skończy dobrze? Znaczy tutaj wiem, że

572

:

ktoś by powiedział, że się nie skończyło

573

:

idealnie, tak? Ale zobacz, były całe

574

:

dyskusje w internecie na przykład o tym,

575

:

że bracia Dafer nikogo nie zabiją, nie?

576

:

Że że że wiadomo, że no jesteśmy po

577

:

finale, więc to nie jest spoiler, że na

578

:

przykład śmierć Steva była tak jakby

579

:

wstrząsającym wydarzeniem, że jakby nikt

580

:

się więcej nie posunie, bo ten serial

581

:

nie jest nie jest o tym. Nie,

582

:

tak, ale oczywiście, że jest coś jest

583

:

coś kojącego w tym, ale wydaje mi się,

584

:

że właśnie przez to, że dobrze mamy

585

:

nazwane, że wiy

586

:

źródło tego zła namierzyć i i nazwać. No

587

:

ale to w ogóle yyy jest historia o tym,

588

:

dlaczego dlaczego oglądamy rzeczy

589

:

straszne i przerażające, choć uważam, że

590

:

w przypadku tego serialu nie, bo to

591

:

właśnie bardziej działa kojąco, bo

592

:

jesteś po tej stronie dobrej i bardzo

593

:

lubisz tych tych ludzi. No ale

594

:

psychologia tego, dlaczego, dlaczego się

595

:

w ogóle ogląda horrory i straszne rzeczy

596

:

i dlaczego ludzie chodzili bardzo

597

:

chętnie na egzekucję kiedyś i oglądali,

598

:

no są takie proste tłumaczenia, że

599

:

dlatego, że żeby widzieć kto wiesza i

600

:

kto jest wieszany. No i żeby po prostu

601

:

nie być nie być w tych rolach, żeby mieć

602

:

takie y rozeznanie. No ale mimo wszystko

603

:

jest nas jakaś potrzeba też oglądania

604

:

brutalnych rzeczy.

605

:

No ale wiesz, takie najczęstsze

606

:

uzasadnienie tego jest takie, że w kinie

607

:

to się dzieje poza tobą, tak? że

608

:

oglądasz to w warunkach kontrolowanych i

609

:

wiesz, że jest to fikcyjne. Nie wiem na

610

:

ile zmienia to doświadczenie taka

611

:

głęboka projekcja, identyfikacja, która

612

:

tutaj zachodzi, bo mam wrażenie, że dużo

613

:

osób naprawdę ogląda ten serial całymi

614

:

sobą i że to jest o wiele głębsze i

615

:

bardziej intensywne doświadczenie z tego

616

:

względu, że że ponieważ tam są

617

:

ponaciskane te emocjonalne guziki i i ci

618

:

bohaterowie nawet jeśli się technicznie

619

:

bardzo różnią od ciebie to czujesz z

620

:

nimi jakąś taką głęboką więź traktujesz

621

:

ich

622

:

osobiście. bardzo dobrze napisane i

623

:

bardzo dobrze zagrane i dlatego nawet

624

:

jak nawet jak się z czymś nie nie jesteś

625

:

w stanie zidentyfikować nie nie żyłaś w

626

:

Stanach nie masz tylu lat to jest inna

627

:

płeć ale jak coś jest prawdziwe to ma

628

:

taki rdzeń w sobie i zawsze się z tym

629

:

będziesz w stanie

630

:

jakoś porozumieć znaleźć nić

631

:

porozumienia i podobieństwa bo

632

:

a co ty myślisz o o tych no

633

:

kontrowersjach no jak masz serial który

634

:

wywołuje tak intensywne natychmiastowe

635

:

reakcje I szczególnie, że funkcjonuje w

636

:

czasach innych niż czas akcji, prawda,

637

:

gdzie mamy właśnie tą natychmiastowość

638

:

mediów społecznościowych, wielość

639

:

kanałów nadawczych i jakby po prostu

640

:

kakofonie opinii. To co myślisz o

641

:

gorącej dyskusji na temat tego, że

642

:

jednak finał jest rozczarowujący?

643

:

No można się o to pokłócić.

644

:

Będziemy nie kłóc się,

645

:

nie? Nie, ale ale już oczywiście brałem

646

:

udział w takich rozmowach i ktoś powie,

647

:

że że jest rozczarowujące i tak dalej.

648

:

Ja

649

:

ilekroć no mało jest seriali, które się

650

:

w ogóle skończyły dobrze i te końce były

651

:

zaplanowane, a nie jest to jakieś

652

:

odgrzewanie

653

:

kotleta i jakby próbowa no odcinanie

654

:

kuponów od tego co co się udało zrobić.

655

:

Wydaje mi się, że gdzieś od drugiego,

656

:

trzeciego sezonu,

657

:

przynajmniej to było planowane na na

658

:

taki koniec, na

659

:

ten rodzaj zakończenia, ten

660

:

poprowadzenia wątków, bo wydaje mi się,

661

:

że jak ktoś siada do pisania pierwszego

662

:

sezonu jakiegokolwiek serialu, to

663

:

przeważnie jest tak, że dla stacji

664

:

trzeba napisać pomysł na na drugi sezon.

665

:

Mhm.

666

:

A a jak mamy do czynienia z takim

667

:

dziełem, no to to właśnie gdzie gdzie

668

:

kiedy dochodzi, kiedy jest moment, kiedy

669

:

się to w ogóle planuje? Wydaje mi się,

670

:

że w przypadku tego serialu w okolicach

671

:

drugiego sezonu to zostało tak

672

:

zaplanowane, rozpisane,

673

:

obmyślone na pięć sezonów. No tutaj

674

:

dostaliśmy w trzech częściach y ten tą

675

:

piątkę. Ja tam te dwie akurat na raz

676

:

teraz nadrabiałem te

677

:

Ja cały czas zostawiłam sobie jeszcze

678

:

ostatnie 10 minut mam nieobejrzane,

679

:

wiesz.

680

:

No

681

:

ale ja myślę, że ja teraz wrócę w ogóle

682

:

i będę pierwszy.

683

:

Ale to mówiłam ci, że ja dokładnie

684

:

ostatnio to robiłam, że że jak się

685

:

pojawiły takie dziennikarskie

686

:

przeglądówki przed premierą piątego

687

:

sezonu, to że zaczęłam oglądać je

688

:

równolegle z pierwszym sezonem. I też

689

:

było w tym coś takiego wzruszającego, bo

690

:

y oni oczywiście mają dużo większy

691

:

budżet, tak? Im dalej w plan, no to tym

692

:

większe możliwości. Przecież wiesz,

693

:

wszystkie te sceny z piątki, te wybuchy,

694

:

te efekty komputerowe, jakby Wekna,

695

:

który który mam wrażenie rośnie po

696

:

prostu z sezonu na sezon i ma coraz

697

:

więcej po prostu falujących odnóży i

698

:

jakby coraz bardziej się zmienia, że ten

699

:

pierwszy odcinek to był taki niemalże

700

:

Jurassic Park, wiesz, bo to jest jakby

701

:

też duet twórczy, który jest ewidentnie

702

:

ukształtowany przez w ogóle kino Nowej

703

:

Przygody i przez taką wyobraźnię, która

704

:

przyświecała też całej rewolucji

705

:

kinowej, którą wiesz y którą utożsamy

706

:

utożsamiamy Spielberga czy nie wiem yyy

707

:

Lukasa i myślę, że też o to chodzi i że

708

:

dla mnie w tym sensie ta kultowość

709

:

Stranger Things też się wiąże z tym, że

710

:

chyba jest to jedno z niewielu

711

:

doświadczeń teraz, które ma potencjał

712

:

zaoferowania równie rewolucyjnej

713

:

wartości doświadczenia kinowego, co

714

:

Jurassic Park miał do zaoferowania w tym

715

:

93

716

:

albo Pierwsze Gwiezdne Wojny w bodajże

717

:

78.

718

:

Wow. To jest bardzo ciekawe, bo jeszcze

719

:

wracając do końca, wydaje mi się, że

720

:

trudno jest kończyć takie duże rzeczy,

721

:

ale ja płakałem, ale też mając poczucie,

722

:

że to jest no, że się rozstaje,

723

:

że to jest koniec, ale to jest jak z

724

:

przyjaźniami, jak

725

:

które się rozpadają i i kończą, to też

726

:

trzeba mieć poczucie, że że to nie

727

:

znaczy, że nie było fajnie wcześniej i i

728

:

nie może być już tak jak kiedyś. I to

729

:

jest wzruszające, bo, bo, bo takie

730

:

dzieła sztuki, no jakim jest ten serial

731

:

na pewno, to jest jak pewnego rodzaju

732

:

znajomość, jak człowiek, którego by się

733

:

spotkało. Czasem to jest taka znajomość

734

:

jak na wakacjach i wyjeżdżasz, masz 9

735

:

lat i mówisz: "Na pewno się kiedyś

736

:

spotkamy, ale wiesz, że się wiesz, że to

737

:

się nie wydarzy".

738

:

No i super jest takie, super jest takie

739

:

rzeczy przeżywać, więc w tym sensie

740

:

emocjonalnie jakby dla mnie dowozi ten

741

:

to, to to zakończenie. Ale ciekawe jest,

742

:

no też mam doświadczenie grania w

743

:

serialu i zrobienia pierwszy raz w życiu

744

:

kontynuacji. A rozgrałem tak.

745

:

W każdym razie no jest taki przychodzi

746

:

taki moment y kiedy się robi pierwszy

747

:

sezon i to jest jakby

748

:

i nie wiesz

749

:

i nie wiesz, ale jest to twoje, jest to

750

:

twórców ludzi, którzy to robią,

751

:

a później przychodzi moment, który jest

752

:

wspaniały jakby sukcesu i dobrego

753

:

przyjęcia, ale nagle staje się to

754

:

własnością wszystkich innych. Tak,

755

:

no bo no bo każdy ma teraz swoje teorie.

756

:

Każdy mówi: "Mam nadzieję, że mi nie

757

:

spieprzycie serialu" i twórcy z Maćkiem

758

:

Buchfaldem rozmawiają o tym reżyserem.

759

:

On mówi: "Ale jak mamy wam nie zepsuć

760

:

serialu? To jest, on mówi, mój serial,

761

:

który ja tworzę i to ja też zrobiłem to,

762

:

co tobie się podobało, więc zaufaj mi,

763

:

że, że będę wiedział, gdzie to

764

:

poprowadzić. Ale to się dzieje, że

765

:

przepraszam za dygresję, ale że na

766

:

przykład ktoś może powiedzieć: "Nie, no

767

:

ksiądz Jakub nigdy by się tak nie

768

:

zachował."

769

:

Tak, tego nie usłyszałem. No ale

770

:

oczywiście są teorie, to komu się nie

771

:

podoba, to już nie jest to samo, to

772

:

powinno pójść w inną stronę. No i to

773

:

jakby

774

:

komercja, biznes, super.

775

:

Komercja, biznes, czuć pieniądz, to

776

:

zrobione w AI.

777

:

No, no, no. Bardzo dużo.

778

:

Ale co, ale przepraszam, co było

779

:

zrobione w AI? No te wszystkie piękne

780

:

kadry Nilsa Krone w drugim sezonie 1670.

781

:

Myślałem, że kiełbasa

782

:

też mogła być zrobiona. No, no nie wiem.

783

:

No ale wracając do

784

:

Stranger Things, który nie było

785

:

kiełbasy, bo gdzie nie było kiełbasy,

786

:

że ile widzów, ile widzek, tyle, tyle

787

:

teorii i tyle trochę wyobrażeń i

788

:

oczekiwań i też wydaje mi się, że trzeba

789

:

mieć taką pokorę. Oczywiście mogą się

790

:

nam nie podobać rzeczy, mogą się nam nie

791

:

podobać filmy i książki. To jest super,

792

:

jak się nie podobają. Ale też trzeba

793

:

zaufać komuś. No to tak, jak się

794

:

spotykasz z kimś na pierwszą randkę. No

795

:

i można być rozczarowanym, ej, czemu ty

796

:

nie jesteś taka, jak sobie wyobraziłem,

797

:

tylko mieć ten czas, żeby zobaczyć

798

:

człowieka drugiego. No i

799

:

no ale czasami nie trzeba oglądać jednak

800

:

dłużej niż 10 minut, prawda?

801

:

No na pewno to nie jest piąty sezon.

802

:

To prawda. Może, może tak być. Ja

803

:

jeszcze o jednej, o jeszcze jednej

804

:

rzeczy myślę, jak myślę o tym serialu,

805

:

która jest pozaserialowa, ale w tym

806

:

sensie nie, że mówimy o tym, że jest to

807

:

jakby życie poza ekranem, że nie chodzi

808

:

tylko o to, co jest w serialu, ale to co

809

:

on z nami robi. Także przecież o tym

810

:

głównie chcemy rozmawiać, że jest

811

:

jeszcze cały aspekt kim się stali

812

:

ludzie, którzy wystąpili w tym serialu.

813

:

jest coś, co ty znasz o wiele lepiej ode

814

:

mnie, czyli jak się wcielasz w postać,

815

:

która właśnie

816

:

no zdobywa widoczność, budzi sympatię

817

:

albo i nie, zaczyna być trochę

818

:

własnością widzów i oni jakby pojawiają

819

:

się jako jakaś grupa czy jakiś kontekst

820

:

w ogóle, w którym funkcjonujesz, że

821

:

tutaj mamy kilka tych niesamowitych

822

:

historii osób, które bardzo młode

823

:

zaczynały. To były ich pierwsze role.

824

:

Dzisiaj 10 lat później są wielkimi

825

:

gwiazdami, ale mi nie chodzi tylko o tę

826

:

karierę. Tylko, że o to, że ten serial

827

:

będąc tak bardzo na świeczniku i ci

828

:

ludzie będąc cały czas dyskutowanymi,

829

:

też pokazali nam jak w dzisiejszych

830

:

czasach wygląda temat tej dziecięcej

831

:

kariery. Wiesz, te dzieci w filmie to

832

:

jest coś do czego się zawsze wraca w

833

:

różnych dekadach, w różny sposób.

834

:

dziecięce gwiazdy, prawda, w latach 50

835

:

czy no bardziej 50, 40 jako własność

836

:

studiów, wiesz, faszerowane lekami po

837

:

prostu od siódmego roku życia, prawda,

838

:

tylko zwiększane dawki,

839

:

przerabiane na starych albo z kolei ze

840

:

starych przerabiane na na młodszych z

841

:

długą listą rzeczy, które wolno robić i

842

:

nie wolno. I i i w pewnym sensie

843

:

Stranger Things też dało nam taką

844

:

laboratoryjną nomen omen próbkę, żeby

845

:

się przyjrzeć jak to wygląda w

846

:

dzisiejszych czasach. I na przykład cała

847

:

dyskusja wokół Milly Bobby Brown, która

848

:

no zaczynała ten serial,

849

:

jak ona teraz wygląda, dlaczego ona jest

850

:

taka dorosła, jak ona się ubiera, że

851

:

przecież nie wiem, zaczynała właśnie

852

:

jako wiesz ścięta na na zapałkę

853

:

chłopczyca, ale o pięknej oczywiście już

854

:

wtedy twarzy, a teraz nie wiem, że

855

:

wiesz, przychodzi na czerwony dywan,

856

:

jest zawsze coś niedobrze, zawsze coś

857

:

nie tak. Ludzie komentują jej jej

858

:

wybory, krążą takie takie,

859

:

no wszyscy jesteśmy znienawidzonymi

860

:

ciotkami z Wigilii, których nie

861

:

nienawidzimy i przez które zrywamy więzi

862

:

rodzinne. A a jest na coś takiego, że

863

:

czujemy się, że aktorka jest właśnie

864

:

naszą własnością, bo bo z nią

865

:

dorastaliśmy i i się wydaje, że ja teraz

866

:

mogę oczekiwać tego, jak ona ma

867

:

wyglądać, albo co ma sobą reprezentować,

868

:

albo czy ma mieć zrobiony jakiś zabieg,

869

:

czy nie ma mieć, czy ma być pomalowana,

870

:

czy nie ma być pomalowana. No to wydaje

871

:

mi się, że to nie dotyczy tylko

872

:

dziecięcych karier aktorskich, ale w

873

:

ogóle naszego podejścia takiego

874

:

hipokrytycznego, bo my takich zachowań

875

:

nie lubimy, a później widzimy, że jest

876

:

ich pełno nawet wśród wśród znajomych,

877

:

bo na początku nie nie wiedziałem o czym

878

:

mówisz, później już doskonale wiedziałem

879

:

i akurat w przypadku w przypadku tej

880

:

aktorki, no to totalnie y mamy takie

881

:

mamy bardzo dużo rozmów, mam wrażenie,

882

:

których się którym się przysłuchuje

883

:

właśnie jak powinna robić, czy ona się

884

:

powinna bardziej uśmiechać, a ona już w

885

:

ogóle nie rusza twarzą i tak dalej. I no

886

:

jest to takie ryzyko albo nawet cena,

887

:

którą się płaci, że jak się wychodzi na

888

:

świecznik, że mogą mówić dobrze, ale

889

:

mogą mówić też źle i ktoś sobie to prawo

890

:

po prostu rości. No

891

:

ja się śmieję dlatego, że zastanawiam

892

:

się czy jesteś w stanie wytypować ile

893

:

razy w swoim życiu Jamie Cumbellbower

894

:

grający wenę będzie na imprezie

895

:

poproszony, żeby powiedział coś głosem

896

:

weekty

897

:

do końca życia pewnie aż w aż aż ale

898

:

chyba, że powie po prostu nie nie robię

899

:

tego. Ostatnio widziałem z jakiegoś

900

:

takiego programu stan właśnie no weź

901

:

zrób to, powiedz coś tam i oczywiście

902

:

jest to bardzo zabawne

903

:

i tego się nie da ukryć, że że jest to

904

:

zabawne, no bo też gadaliśmy przed

905

:

wejściem na antenę, że no ja bym

906

:

podejrzewał na początku, że to jest

907

:

jednak wzmocnione czymś,

908

:

a że on to rzeczywiście robi robi sam,

909

:

no bo on jest wokalistą. Tak,

910

:

no wiem, ale robi to świetnie i to jest

911

:

to jest to jest wspaniałe,

912

:

ale wydaje mi się, że no też coś wiem o

913

:

takiej klątwie roli, choć jakbym tego

914

:

nie nazwał, ale to ile razy szczęść Boże

915

:

odpowiada

916

:

klątwa właśnie. Czy to jest katolicka

917

:

klątwa?

918

:

Nie wiem, czy to jest katolicka klątwa.

919

:

No ale i też się nie chcę nie chcę

920

:

porównywać ojca Jakuba do wekny.

921

:

Ojciec polski wekna może w trzeci wekna

922

:

trzecim sezonie

923

:

polski wekna. Powiedz szczęść Boże

924

:

głosem WKM

925

:

ćwiczy. Muszę poćwiczyć. Muszę

926

:

poćwiczyć. No ale na pewno jest to

927

:

pewnego rodzaju no przekleństwo też. No

928

:

to tak jak na dotyczy tak samo aktorów

929

:

jak dzieci, które potrafią śmieszną

930

:

piosenkę albo dowcip opowiedzieć i

931

:

później rodzice

932

:

jak małpę po prostu. Powiedz ten

933

:

No

934

:

to prawda.

935

:

Powiedz jak Dodo, jak to

936

:

ja nie umiem. Ja nie umiem i głosem

937

:

wekny też nie umiem. I moi rodzice na

938

:

szczęście mi nigdy tego nie robili, za

939

:

co jestem im bardzo wdzięczna.

940

:

Ale tak pamiętam, pamiętam jak poszliśmy

941

:

rozmawiać o tym programie i i przy

942

:

pewnej stacji metra w przeciągu pięciu

943

:

minut zaczepiły ci cztery osoby. Ja

944

:

pamiętam, że czułam się trochę

945

:

niezręcznie wtedy tak jakby czułam,

946

:

znaczy ty się zachowywałeś fantastycznie

947

:

i byłeś bardzo miły i bardzo kulturalny.

948

:

A co myślisz, czemu oni go proszą, żeby

949

:

powiedział głosem WKN?

950

:

Ale ale było mi tak trochę niezręcznie

951

:

za ciebie. W sensie wyobrażam sobie jak

952

:

bardzo nie chciałabym y być w sytuacji,

953

:

gdzie idziesz po ulicy i masz wrażenie,

954

:

że to druga osoba patrzy na ciebie i

955

:

myśli sobie:

956

:

"Wiem kto to jest". Nie, nie wiem co

957

:

myśli, ale taką rzecz, którą Lech Dyb

958

:

powiedział kiedyś, z którym grałem w w

959

:

sonacie, opowiadając o innym aktorze,

960

:

który ucieka od tego i nie chce sobie

961

:

nie chce się fotografować i jest

962

:

niemiły,

963

:

że on mówi Lech Dyblik mówi, że

964

:

opowiedział jemu: "Przecież oni cię

965

:

zatrudniają, dzięki nim masz pracę". I

966

:

trochę tak jest, no bo

967

:

y

968

:

przez to, że ludzie oglądają się,

969

:

interesują, podoba im się to, robi to na

970

:

nich wrażenie. albo coś im daje. No

971

:

oglądają po prostu,

972

:

no to ja mam robotę. Więc tak, staram

973

:

się mieć pokorę też do tego, że y że to

974

:

dzięki nim ja pracuję no pośrednio. Ale

975

:

żeby jeszcze wrócić do Stranger Things i

976

:

połączyć to z tym, o czym przed sekundą

977

:

rozmawialiśmy, ja myślę, że dla mnie to

978

:

też jest w pewnym sensie doświadczenie

979

:

relaksacyjne, bo to jest świat bez

980

:

właśnie tej takiej jakby informacyjnej

981

:

kanonady i bez zawodu twórca kontentu,

982

:

bez zawodu influencer, czyli jakby

983

:

świat, który w pewnym sensie to znowu ja

984

:

idealizuje tą przeszłość, bo przecież

985

:

tam z kolei było wiele rzeczy bardzo nie

986

:

tak, przypomnijmy chociażby dla

987

:

porządności, że czas, w którym się

988

:

rozgrywa końcówka Stranger Things, a to

989

:

kolejna płaszczyzna interpretacyjna, to

990

:

jest czas początku pandemii AIDS w

991

:

Stanach Zjednoczonych fatalnie

992

:

zaopiekowanej przez Regana. Więc kto jak

993

:

się zastanawialiśmy przed wejściem kim

994

:

jest Wekna czy Bobim Kennedym, może

995

:

jednak on jest Reganem? Wiesz, jakby

996

:

nigdy nic nie wiadomo. A może, a może, a

997

:

może jest Trumpem? Ale chodzi mi o to,

998

:

że to jest w pewnym sensie czas

999

:

czystości, jeśli chodzi o

:

00:36:42,040 --> 00:36:45,400

autorytety, że to jest czas, w którym

:

00:36:43,880 --> 00:36:48,400

jeszcze twoim autorytetem mógłbyć twój

:

00:36:45,400 --> 00:36:49,359

nauczyciel. Ach, absolutnie, absolutnie,

:

00:36:48,400 --> 00:36:51,319

ale to wydaje mi się, o tym

:

00:36:49,359 --> 00:36:53,440

rozmawialiśmy na początku, że ten świat,

:

00:36:51,319 --> 00:36:56,920

który jest bardzo łatwo zdekodować. Ty

:

00:36:53,440 --> 00:36:58,680

jesteś dobry, on jest zły, to zło jest

:

00:36:56,920 --> 00:37:00,560

tutaj. Ludzie, którzy są przeciwko złym

:

00:36:58,680 --> 00:37:04,280

są dobrzy, a ludzie, którzy są ze złymi

:

00:37:00,560 --> 00:37:05,560

są źli. No i absolutnie to już taki

:

00:37:04,280 --> 00:37:08,040

czas, Boże, jak powiedziałaś teraz o

:

00:37:05,560 --> 00:37:10,760

tych autorytetach w nauczycielach jakiś

:

00:37:08,040 --> 00:37:13,560

odchodzący i tutaj nie umując niczego

:

00:37:10,760 --> 00:37:16,160

nauczycielom, ale w ogóle

:

00:37:13,560 --> 00:37:18,480

w ogóle autorytety to jest coś, czego

:

00:37:16,160 --> 00:37:21,599

się pozbywamy i jest to i dobre i złe,

:

00:37:18,480 --> 00:37:23,640

moim zdaniem, bo bo jest też taka klątwa

:

00:37:21,599 --> 00:37:26,599

autorytetów, że jak już ktoś coś zrobi

:

00:37:23,640 --> 00:37:28,319

super i go poważamy, no to znaczy, że on

:

00:37:26,599 --> 00:37:29,480

ma zawsze rację albo nie można o nim

:

00:37:28,319 --> 00:37:31,560

powiedzieć źle i

:

00:37:29,480 --> 00:37:33,119

też obsesyjne przypisywanie wagi. na

:

00:37:31,560 --> 00:37:36,200

przykład stanowisku to też jest coś

:

00:37:33,119 --> 00:37:38,000

czemu jestem y mam wrażenie z zasady

:

00:37:36,200 --> 00:37:40,920

przeciwna ale jednak

:

00:37:38,000 --> 00:37:43,440

mam takie tęsknotki trochę do do czasów

:

00:37:40,920 --> 00:37:45,560

kiedy było prostsze i

:

00:37:43,440 --> 00:37:47,920

bardzo dużo osób ma takie tęsknotki ale

:

00:37:45,560 --> 00:37:50,720

niektórzy za zbyt prostych rozwiązań

:

00:37:47,920 --> 00:37:52,160

szukają żeby to uskutecznić i mam

:

00:37:50,720 --> 00:37:54,319

wrażenie że to jest problemem takiej

:

00:37:52,160 --> 00:37:56,000

naszej rzeczywistości że lepiej było jak

:

00:37:54,319 --> 00:37:59,480

było jasno powiedziane to teraz

:

00:37:56,000 --> 00:38:02,000

prowadźmy twardo mówimy kto jest kim kto

:

00:37:59,480 --> 00:38:04,040

może kto nie może kto

:

00:38:02,000 --> 00:38:07,280

jest kobietą, kto jest mężczyzną, kto ma

:

00:38:04,040 --> 00:38:11,079

tu robić to, robić tamto. I może właśnie

:

00:38:07,280 --> 00:38:13,160

ta ta tęsknota powoduje, że że ludzie

:

00:38:11,079 --> 00:38:16,200

szukają bardzo prostych odpowiedzi na te

:

00:38:13,160 --> 00:38:17,280

trudne pytania i i będą teraz ustawiać

:

00:38:16,200 --> 00:38:18,880

świat. Ja mam dla cieb

:

00:38:17,280 --> 00:38:23,000

to mam wrażenie, że idziemy w tę stronę.

:

00:38:18,880 --> 00:38:26,480

No bardzo takiego radykalnego

:

00:38:23,000 --> 00:38:28,520

przywracania porządku w takim mówię to

:

00:38:26,480 --> 00:38:30,920

prób. Nazwijmy to próbami. Proszę dla

:

00:38:28,520 --> 00:38:33,119

spokoju mojego dla spokoju mojego ducha

:

00:38:30,920 --> 00:38:34,160

uznajmy, że są to próby przywracania

:

00:38:33,119 --> 00:38:35,880

porządku. Może by

:

00:38:34,160 --> 00:38:37,359

tak może to powiedzmy dla tych, którzy

:

00:38:35,880 --> 00:38:37,880

będą słuchać tutaj cudzysłów się

:

00:38:37,359 --> 00:38:40,880

pojawił. Bardzo

:

00:38:37,880 --> 00:38:41,520

tak pojawił się cudzysłów w głosie. Ale

:

00:38:40,880 --> 00:38:42,720

a propos prostych,

:

00:38:41,520 --> 00:38:44,319

zaczynamy rozmawiać o prawdziwych

:

00:38:42,720 --> 00:38:45,480

potworach. Nie, nie. Właśnie a propos

:

00:38:44,319 --> 00:38:47,400

prostych rozwiązań chciałam powiedzieć,

:

00:38:45,480 --> 00:38:50,040

że rozmowy o prostych, o Boże, o

:

00:38:47,400 --> 00:38:51,920

prawdziwych potworach to sobie zostawmy

:

00:38:50,040 --> 00:38:56,680

albo na po, albo możemy sobie ją też

:

00:38:51,920 --> 00:38:59,119

zostawić na następny odcinek.

:

00:38:56,680 --> 00:39:00,800

No i pytanie mogłoby brzmieć teraz na

:

00:38:59,119 --> 00:39:05,319

przykład, czy to jest moment, w którym

:

00:39:00,800 --> 00:39:07,839

chciałbyś postawić analogową kropkę?

:

00:39:05,319 --> 00:39:12,000

Bardzo bym nie chciał, ale może

:

00:39:07,839 --> 00:39:13,760

powinniśmy ją postawić, aby tylko

:

00:39:12,000 --> 00:39:15,599

rozgrzać apetyty.

:

00:39:13,760 --> 00:39:18,040

Czyli sugerujes, że to jest pierwszy

:

00:39:15,599 --> 00:39:18,520

sezon. Nie, to jest pierwszy. No tak, no

:

00:39:18,040 --> 00:39:20,200

pierwszy sezon.

:

00:39:18,520 --> 00:39:21,640

Jest zdaniu pierwszy odcinek.

:

00:39:20,200 --> 00:39:21,960

To jest pierwszy odcinek. Dobrze,

:

00:39:21,640 --> 00:39:24,280

pierwszy,

:

00:39:21,960 --> 00:39:26,119

ale już wiemy, co będzie naszą gościnią

:

00:39:24,280 --> 00:39:27,760

w kolejnym odcinku. Nie możemy

:

00:39:26,119 --> 00:39:29,079

powiedzieć, mówimy. Wytnijmy to. Po

:

00:39:27,760 --> 00:39:30,599

pierwsze nie mówimy tego, a po drugie

:

00:39:29,079 --> 00:39:32,319

niech się coś sypnie i będzie dł, więc

:

00:39:30,599 --> 00:39:34,599

nie. Ale nie mówimy co? A nie, właśnie

:

00:39:32,319 --> 00:39:36,280

nie wycinajmy,

:

00:39:34,599 --> 00:39:37,599

nie

:

00:39:36,280 --> 00:39:39,599

zobaczycie co pójdzie właśnie z tym, że

:

00:39:37,599 --> 00:39:41,920

Ania mówi, że w nie powiesz kto, ale

:

00:39:39,599 --> 00:39:43,119

będziemy y super tematy poruszać, bo też

:

00:39:41,920 --> 00:39:46,240

przed wejściem tutaj zaczęliśmy już

:

00:39:43,119 --> 00:39:47,760

gadać o o innych rzeczach, które nam się

:

00:39:46,240 --> 00:39:49,920

super kojarzą. Mam nadzieję, że się nie

:

00:39:47,760 --> 00:39:50,640

sypnie i ta osoba tu będzie. To może nie

:

00:39:49,920 --> 00:39:51,560

powiem gościnni,

:

00:39:50,640 --> 00:39:53,160

nie mów

:

00:39:51,560 --> 00:39:55,319

ktoś, bo ostatecznie będzie

:

00:39:53,160 --> 00:39:57,200

osoba gościnna będzie u nas osoba

:

00:39:55,319 --> 00:39:58,839

gościnna. I ta osoba jest bardzo

:

00:39:57,200 --> 00:40:01,599

gościna. Jeżeli będzie ta, jeżeli będzie

:

00:39:58,839 --> 00:40:02,920

a być może pogadamy sami, bo

:

00:40:01,599 --> 00:40:05,160

bo ta osoba powie, że jednak nie

:

00:40:02,920 --> 00:40:07,599

doleciała, bo była śnieżyca i ten nasz

:

00:40:05,160 --> 00:40:10,040

romantyzowany śnieg zmaterializuje się

:

00:40:07,599 --> 00:40:11,000

jako główna przeszkoda. Kto wie? No może

:

00:40:10,040 --> 00:40:13,760

być bardzo różnie,

:

00:40:11,000 --> 00:40:15,960

ale zrobiliśmy to. Zrobiliśmy pierwszy

:

00:40:13,760 --> 00:40:17,800

pierwszy odcinek. y mamy nadzieję, że

:

00:40:15,960 --> 00:40:21,000

będziecie z nami i że będzie się nam

:

00:40:17,800 --> 00:40:24,760

fajnie gadać. Y i że też będziecie gadać

:

00:40:21,000 --> 00:40:26,520

i pisać komentarze i y na pewno będą

:

00:40:24,760 --> 00:40:28,200

super rozmowy następne.

:

00:40:26,520 --> 00:40:30,440

Tak, ja nie mam co do tego żadnych

:

00:40:28,200 --> 00:40:33,440

żadnych wątpliwości. A ja moim w ogóle

:

00:40:30,440 --> 00:40:35,400

osobistym źródłem radości jest też to,

:

00:40:33,440 --> 00:40:38,920

że mam nadzieję, że dzięki temu

:

00:40:35,400 --> 00:40:41,960

podcastowi odkryjecie jaką fascynującą i

:

00:40:38,920 --> 00:40:43,000

wcale nie wyłącznie komediową osobą jest

:

00:40:41,960 --> 00:40:45,440

Michał, który jest

:

00:40:43,000 --> 00:40:46,839

będziemy gadać o poważnych rzeczach.

:

00:40:45,440 --> 00:40:48,280

Zapuszczam brodę do nowego filmu, więc

:

00:40:46,839 --> 00:40:49,640

wyglądam poważnie, przyznaj.

:

00:40:48,280 --> 00:40:50,200

Ale ona rośnie. Ty jesteś z tych osób,

:

00:40:49,640 --> 00:40:52,200

którym rośnie.

:

00:40:50,200 --> 00:40:54,880

No rośnie. To jest prawie, nie wiem,

:

00:40:52,200 --> 00:40:57,680

trzy tygodnie i robi wrażenie.

:

00:40:54,880 --> 00:41:00,200

Mhm. Tego się trzymajmy.

:

00:40:57,680 --> 00:41:02,520

Dobrze. Dobrze. No to w takim razie do

:

00:41:00,200 --> 00:41:04,520

zobaczenia w następnym odcinku. I tylko

:

00:41:02,520 --> 00:41:06,480

przypomnij jeszcze dla dla formalności

:

00:41:04,520 --> 00:41:07,839

na co na co należy czekać.

:

00:41:06,480 --> 00:41:09,680

Ale akcja

:

00:41:07,839 --> 00:41:10,440

podcast Ani Tatarskiej i Michała

:

00:41:09,680 --> 00:41:11,480

Sikorskiego.

:

00:41:10,440 --> 00:41:13,160

To jest Michał Sikorski.

:

00:41:11,480 --> 00:41:15,160

To jest Ania Tatarska. A dla tych,

:

00:41:13,160 --> 00:41:16,359

którzy słuchają, to osoba, która mówi

:

00:41:15,160 --> 00:41:17,119

głosem,

:

00:41:16,359 --> 00:41:19,240

tym głosem

:

00:41:17,119 --> 00:41:22,240

to jest Ania Tatarska, a osoba, która

:

00:41:19,240 --> 00:41:24,440

mówi tym głosem to Michał Sikorski. Ale

:

00:41:22,240 --> 00:41:25,480

akcja w Wok Polska.

:

00:41:24,440 --> 00:41:28,640

Do usłyszenia.

:

00:41:25,480 --> 00:41:28,640

Do usłyszenia.

Follow

Links

Chapters

Video

More from YouTube