This podcast episode delves into the momentous events of 1968, specifically focusing on the Olympic Games held in Mexico City, where the illustrious Dutch swimmer Ada Kok achieved a remarkable triumph. Born in 1947, Kok, renowned for her prowess in the butterfly stroke, had her sights set on securing a gold medal, a goal that eluded her in the previous 1964 Games, where she managed only a bronze in the relay. At the tender age of 21, she ultimately fulfilled her aspiration by claiming the gold in the 200-meter butterfly, establishing an Olympic record at that time. The discussion further explores the profound impact of the high-altitude environment on athletes' performances and the rigorous training regimes that characterized that era. Additionally, the episode reflects on Kok’s experiences and the psychological challenges faced by athletes, as well as her subsequent reflections on the stringent conditions imposed during her Olympic preparation. A detailed examination of Ada Kok's Olympic journey reveals the emotional and psychological pressures faced by athletes at the highest level of competition. The episode recounts Kok's experiences during the 1968 Olympics, including her tumultuous emotions surrounding her fourth-place finish in the 100-meter event, which left her feeling isolated and despondent. This sentiment of loneliness is poignantly illustrated through her evocative recollections of weeping in the shower following her disappointing performance. The subsequent competitive atmosphere of the 200-meter butterfly final, where she battled against the formidable Helga Lindner, serves as a testament to Kok's resilience and determination. The narrative further emphasizes the strict regimen imposed on athletes during this era, which Kok found stifling, particularly as she longed for some semblance of normalcy and connection with the outside world amidst the rigorous constraints of Olympic training. The episode also delves into the broader implications of Kok's experiences, reflecting on the stringent expectations placed upon young athletes and the often-overlooked emotional toll of competitive sports. Kok's narrative sheds light on the lack of flexibility in the training environment of the time, where even the smallest request for freedom was met with resistance. Her candid reflections on the isolating nature of Olympic life and the relentless pressure to perform resonate deeply, raising pertinent questions about athlete welfare and the evolution of training practices in contemporary sports. As we conclude, we acknowledge Kok's significant contributions to Dutch swimming and her lasting legacy within the sporting community, reinforcing the notion that while medals signify achievement, they do not alone define a fulfilling life or career. We leave our listeners with a profound appreciation for the complexities of athletic achievement, recognizing that behind every medal lies a story of struggle, resilience, and perseverance.
Takeaways:
In this episode, we discuss the significant achievements of Ada Kok during the 1968 Olympic Games in Mexico City.
Ada Kok, an illustrious swimmer, won a gold medal in the 200-meter butterfly event at the age of 21.
The psychological strain experienced by athletes, as illustrated by Ada Kok's narrative, remains a poignant aspect of competitive sports.
We highlight the evolution of swimming techniques and training methodologies that have drastically changed performance standards over the decades.
Transcripts
Speaker A:
n we hebben het dit keer over:
Speaker B:
Met een hele bekende Nederlandse zwemster.
Speaker B:
na de Tweede Wereldoorlog in:
Speaker B:
Is met dame en vooral bekend om de Vlinderslag, hè Rick, waar zij in uitblonk.
Speaker B:
Ja, een van haar missies is natuurlijk geweest om daar een gouden medaille in te halen.
Speaker B:
Dat is in de Spelen van 64 niet gelukt.
Speaker B:
Toen pakte zij een bronzen medaille niet op het individuele nummer, maar bij de estafette.
Speaker B:
Zij is ook wereldrecordhoudster geweest.
Speaker B:
En ja, voor haar was alles er natuurlijk op gericht om in Mexico die gouden medaille binnen te halen.
Speaker B:
Nou, en dat lukte haar uiteindelijk.
Speaker B:
Op 21-jarige leeftijd bekroonde zij haar internationale carrière met een Olympische titel op de 200 meter vlinderslag.
Speaker B:
Zij deed dat in een tijd toen van 2.247.
Speaker B:
Dat was toen een olympisch record.
Speaker B:
Maar we zeiden net al dat de hoogte waarop die Spelen plaatsvonden natuurlijk toch wel een positieve invloed hadden op de tijden.
Speaker B:
Nou dat was bij haar ook zo.
Speaker B:
Het was een enorm goed olympisch record.
Speaker B:
En om dat even te vergelijken met het huidige wereldrecord op de 200 meter vlinderslag bij de vrouwen.
Speaker B:
Dat staat op 2.01.81.
Speaker B:
Dus dat is een verschil van nagenoeg 23 seconden.
Speaker B:
Dat is natuurlijk best veel.
Speaker B:
224 Op zicht van 201.
Speaker B:
Ja, dat wordt dan toch verklaard uit betere trainingsmethoden, voeding, de kleding die verbeterd is.
Speaker B:
Maar met name ook een betere techniek.
Speaker B:
Maar ik vond het wel een opvallend verschil.
Speaker B:
Ik had niet gedacht dat dat zo groot zou zijn.
Speaker B:
we hebben het natuurlijk over:
Speaker B:
Nog even terug naar Ada Kok.
Speaker B:
Ja, wat ik net al zei, ze had rijkhalsend uitgekeken naar die Spelen.
Speaker B:
Zij kreeg haar gouden medaille, dat is nog wel bijzonder, uit handen van prinses Irene, die haar natuurlijk daar hartelijk voor omhelstde.
Speaker B:
Ik denk dat Irene dan toch lid geweest moest zijn van het IOC destijds.
Speaker B:
De Koninklijke familie toch al wat banden had met dat IOC.
Speaker B:
En vervolgens klonk het Wil Helmers tot opluchting van de toeschouwers, want in het Olympisch zwemtoernooi werd bijna voortdurend het Amerikaanse volkslied tegen horen gebracht, dat You Say, You Say.
Speaker B:
En wat nog maar aardig was of is om te vertellen, is dat of Schoon Adalcock de grote favoriet voor de titel was, Hield Nederland toch zijn hart vast, omdat eerder op de 100 meter zij toch naast de medaille had gegrepen.
Speaker B:
Teleurstellend voor haarzelf werd ze uiteindelijk vierde.
Speaker B:
En wat ze daarover heeft gezegd is dan het volgende.
Speaker B:
Als ik won, wat meestal het geval was, waren er altijd veel mensen om me heen.
Speaker B:
Nu, naar die vierde plaats, niemand.
Speaker B:
Ik voelde me zo eenzaam en verlaten.
Speaker B:
Onder de douche heb ik een onbedalig potje staan janken.
Speaker B:
Dat is toch weer die eenzaamheid van sporters die we vaker zijn tegengekomen.
Speaker B:
Door die slechte 100 was ze natuurlijk bloednerveus voor de start van de 200.
Speaker B:
Dat zegt ze ook.
Speaker B:
Ik was zo gespannen dat ik mijn trainingsbroek bijna niet kon uitkrijgen en dat een official mij daarbij moest helpen, moet je nagaan.
Speaker B:
Van de eerste 150 meter kon ze zich later maar weinig herinneren.
Speaker B:
Het was voor haar een zwart gat, dus ze zat dus vol in die spanning.
Speaker B:
Op de laatste vijftig vocht ze een grimmig duel uit met de Oost-Duitse Helga Lindner.
Speaker B:
Die is uiteindelijk met een heel klein verschil in haar voordeel beslechterd.
Speaker B:
Ik denk dat dat heel knap was, want we weten allemaal dat de Oost-Duitsers en ook bij de Zwemsters niet altijd even eerlijk in de wedstrijd zaten, om het zo maar te zeggen.
Speaker B:
En wat je al een beetje in het interview merkt is dat Ada Kok toch ook wel moeilijk heeft gehad met dat topsport bestaan.
Speaker B:
En dat komt later, Rick, in een interview wat ze dan geeft naar voren en daar wil ik een aantal dingen nog uit voorhouden.
Speaker B:
Het goud op de 200 meter vlinderslag verdreef bij Ada Kok de ergernis die Mexico lange tijd bezit van haar had genomen.
Speaker B:
Enkele jaren terug, tijdens een diner voor oud-Olympisch kampioenen, deed ze daar een boekje over open.
Speaker B:
En zij zegt dan, het regime dat bij de zwemploeg in Mexico werd aangehouden, heeft veel vergald.
Speaker B:
Dat is een zware woorden.
Speaker B:
We waren er al ruim van tevoren naartoe gegaan om te wennen aan de grote hoogte.
Speaker B:
Zwemsters zijn meestal jong.
Speaker B:
Ik was met mijn 21 jaar de oudste, moet je nagaan.
Speaker B:
En voor mij gold, wat voor al die kinderen gold, elke avond om 8 uur naar bed.
Speaker B:
Ik kon daar niet tegen.
Speaker B:
Ik heb gesmeekt of ik s'avonds een keertje weg mocht uit het Olympisch dorp.
Speaker B:
Desnoods samen met de teamarts.
Speaker B:
Om ergens een kopje koffie te mogen drinken.
Speaker B:
Het werd niet toegestaan.
Speaker B:
Dat is toch allemaal heel rigoureus in die tijd, hè?
Speaker B:
8 Uur.
Speaker B:
Als een 21-jarige sporter daarmee komt, dan moet je denk ik toch niet in de reflex reageren van nee, je moet om acht uur in bed liggen.
Speaker B:
Dan moet je toch kijken naar een oplossing daarvoor.
Speaker B:
Met dat ventiel wordt er helemaal niet afgehaald.
Speaker A:
Hoe dan 50, 60 jaar eerder, hoe dat dan gegaan is.
Speaker B:
Ja, ja.
Speaker B:
Ik denk overigens dat die fouten nog steeds worden gemaakt hoor.
Speaker B:
Misschien iets minder extreem, maar wel, laten we zeggen, qua principe.
Speaker B:
Zij zegt dan verder nog in het interview, contact met de buitenwereld was bijna niet mogelijk.
Speaker B:
Ik had dat nodig.
Speaker B:
Nou, wij hebben dat vaker gehoord.
Speaker B:
Denk even WK, voetbal, 78.
Speaker B:
Wat daar allemaal naar buiten is gekomen is eigenlijk dit verhaal ook.
Speaker B:
Als Amsterdamse meid voelde ik me altijd het best als er wat bedrijvigheid om me heen was.
Speaker B:
Nu werd het staren, uren staren naar de wanden en het plafond van de kamer.
Speaker B:
Je wordt er bijna depressief van.
Speaker B:
We hebben het nu over de slechte kant van social media, maar het voordeel is dat je in ieder geval niet zo heel erg moet vervelen als sporter.
Speaker B:
Als er iets mijn vorm ondermijnde, dan dat wel.
Speaker B:
Toch die verveling.
Speaker B:
Toen ik die gouden medaille had gewonnen, heb ik aan de leiding gevraagd of ik er nu dan eens wel tussenuit mocht.
Speaker B:
Dus weer zo'n soort cry for attention.
Speaker B:
Geen sprake van.
Speaker B:
Het regime bleef zoals het was.
Speaker B:
Ik heb me er niets meer van aangedrokken.
Speaker B:
De maat was vol.
Speaker B:
Ik ben met mijn vrienden op stap gegaan en pas de volgende ochtend teruggekeerd.
Speaker B:
Inderdaad, in niet geheel nuchtere staat.
Speaker B:
Intern is daar het nodige over te doen geweest, maar ik dacht, jullie kunnen me allemaal wat.
Speaker B:
Nou en daar gaat dat interview dan nog verder over wat er na de leven dan is gebeurd en of ze willen het niet compteren op de medaille.
Speaker B:
Ik vind de kop van het artikel nog wel aardig.
Speaker B:
Met medailles koop je geen brood.
Speaker B:
Dat was toen denk ik zeker het geval.
Speaker B:
Nu is dat voor de echte topsporters natuurlijk wel zo.
Speaker B:
Maar er zijn nog steeds een hoop sporten denk ik waar als je goud wint je nog niet je hele leven financieel onafhankelijk bent.
Speaker A:
Nee en hebben we het nu over een Ada Kok die toen 21 was.
Speaker A:
Wat een vrouw is dat geworden.
Speaker B:
Ja, geweldig.
Speaker B:
Geweldig.
Speaker A:
Wat die allemaal heeft betekend, ook voor de sport zelf.
Speaker A:
Heel bijzonder.
Speaker B:
Ze is heel vaak teruggekomen met interviews.
Speaker B:
Verschenen bij die grote wedstrijden.
Speaker B:
Gaf altijd prachtig commentaar.
Speaker B:
En ja, ze is nu natuurlijk op veel hogere leeftijd.
Speaker B:
Dus we hebben al een tijdje, denk ik, haar niet meer op televisie gezien.
Speaker A:
Maar het was echt een bijzonderheid voor de Nederlandse sport.
Speaker B:
Absoluut en een hele bekende naam.
Speaker B:
Dus ik ben blij dat we deze aflevering 33 daarvoor hebben kunnen benutten om haar ook eens even uit te lichten.
Speaker B:
En weer veel dank aan Rijnmond en Rick waar we deze aflevering mochten opnemen.
