The inaugural Olympic Games of the modern era transpired on April 6, 1896, in Athens, marking a pivotal moment in the history of international athletics. Central to this narrative is the remarkable figure of Jim Connelly, an American athlete who defied academic advisement to participate, ultimately claiming victory in the triple jump, thus becoming the first Olympic champion of the contemporary age. This episode meticulously recounts the events surrounding the Games, including Connelly's impressive performance and the fervent anticipation surrounding the Greek competitors. Additionally, we delve into the exhilarating marathon event, highlighting the triumph of Spyridon Louis, a modest runner who emerged as a national hero by winning the marathon, captivating the hearts of the Athenian populace. Through this exploration, we underscore the profound impact of these early Olympic Games on the revival of competitive sport and national pride.

The commencement of the modern Olympic Games on April 6, 1896, in Athens heralded a new era in athletic competition, reviving a tradition that had lain dormant for centuries. Among the notable participants was Jim Connelly, an American student at Harvard, whose academic journey had faced considerable challenges. Despite being advised against participating due to his precarious academic standing, Connelly's resolve to compete brought him to Athens, where he would etch his name into the annals of Olympic history. His remarkable performance in the hop, skip, and jump event not only astonished the spectators but also overshadowed his main competitor, Alexandre Tuffer, with a leap of 13.71 meters, thus earning him the honor of becoming the first Olympic champion of the modern era. Connelly’s journey did not end with his initial victory; he proceeded to engage in several other events, including the long jump, where he secured a respectable third place, and the high jump, despite not excelling in that discipline. The episode also shines a light on the marathon, a race that was introduced during these Games and quickly became a symbol of endurance and determination. Spyridon Louis, an amateur runner from a small village, emerged as the unexpected champion of the marathon, completing the grueling 40-kilometer race in just under three hours. His victory not only brought immense joy to the Greek crowd but also rekindled the historical connection to the ancient Olympic spirit, embodying the essence of resilience and national pride. Through a detailed examination of the experiences of Connelly and Louis, this podcast episode encapsulates the profound impact of the 1896 Olympic Games on the revival of ancient traditions and the celebration of athletic achievement. The narratives of these two athletes serve as testaments to the human spirit’s capacity for perseverance and excellence, exemplifying the enduring legacy of the Olympics as a platform for showcasing the triumphs of individuals who rise above adversity to achieve greatness.

Takeaways:

• The inaugural modern Olympic Games occurred in Athens on April 6, 1896, marking a significant historical milestone.
• Jim Connelly, initially discouraged from participating in the Olympics, ultimately became the first Olympic champion.
• The marathon event, inspired by ancient history, captivated audiences and showcased extraordinary athleticism and cultural pride.
• Spyridon Louis, an unexpected victor, triumphed in the marathon, eliciting immense national pride among the Greek populace.

En de eerste aan wie ze zich massaal konden vergrapen was de Amerikaan Jim Connelly.

Deed hij dat dan toch, dan kon hij Harvard maar beter vergeten.

Connelly had er geen punt van gemaakt.

Hij ging hoe dan ook naar Athene, en hield de studie verder voor gezien.

Voor hem waren echter geen hoofdrollen weggelegd.

Connelly's voornaamste concurrent bleek een Fransman te zijn, de in Athene woonachtige Alexandre Tuffer, die erin slaagde een afstand van 12,70 meter te overbruggen.

Maar de Amerikaan was er duidelijk niet van onder de indruk.

Met geoefend oog mat hij de afstand en gooide toen zijn cap, de als sportopdracht onmisbare pet, ongeveer een meter voorbij de plek waar Tuver was geland.

En met dat petje als richtpunt nam Jim Connelly zijn aanloop voor zijn sprong in drieën.

Het resultaat wond de in lichte verwarring toekijkende Grieken ongemeen op.

Want deze coole Amerikaan presteerde het om exact op de gemarkeerde plek neer te komen.

Hetgeen als een formidabele stunt werd gewaardeerd en bejubeld.

Tuver werd dus royaal overtroffen.

13,71 Meter tegen 12,70 meter.

En Connelly mocht zich de eerste Olympische kampioen van de moderne tijd noemen.

Al zal hij zich dat waarschijnlijk niet onmiddellijk hebben gerealiseerd.

Hij deed trouwens in Athena nog enkele andere wedstrijden mee.

De volgende dag al aan het verspringen.

Resultaat een derde plaats die toen nog niet met een medaille werd beloond.

En op de 10e april aan het hoogspringen, dat hij niet bijzonder beheerste, maar desondanks was hij zonder meer ondermaatse 1,65m, goed voor een met de kogelstoter discuswerper Robert Caret, gedeelde tweede plaats.

Dit was overigens wel het begin van een carrière waarin voor de productieve journalist en schrijver Connolly grote roem was weggelegd.

De ruiter die op 10 april, laat in de middag in razende vaart het stampvolle Atheense stadion binnenreed, bracht belangrijk nieuws mee.

Daar kon geen twijfel over bestaan.

Die eerder op de dag het startschot had gelost voor de marathon.

Hij stopte voor de Koninklijke Loge, En de boodschap verspreidde zich in enkele seconden door het stadion.

Een Griek gaat aan de leiding.

Een Griek gaat de marathon winnen.

Een uitzinnige vreugde maakte zich van de menigte meester.

Kort tijd daarna betrat een kleine figuur in de nationale, blauw-witte kleuren, het stadion.

Spyridon Louis, een 24-jarige inwoner van het dorp Maroussi, vlakbij Athene.

Bestoft, bezweet, vermoeid, maar zeker niet uitgeput.

Tijdens zijn laatste, woest toegejuichde ronde, kreeg hij een escorte van de prinsen Constantine en George.

Toen Louis de finish had bereikt, ontstond een spektakel dat het officiële Griekse rapport van de Spelen als niet de beschrijving kwalificeerde.

De beide prinsen droegen de held naar hun vader.

Louis perste er voor de hevig ontroerde koning nog een buiging uit.

Louis had 40 kilometer van Marathon naar Athene over een heuvelachtig parcours afgelegd in 2 uur 58 minuten en 50 seconden.

Ruim zeven minuten na hem bereikte de tweede loper de eindstreep.

Opnieuw een Griek, Fasilakos.

Ook de derde plaats was voor een Griek, Velakos, maar die werd later gedisqualificeerd omdat hij onderweg gebruik had gemaakt van een rijtuig.

Het initiatief voor de marathonloop was uitgegaan van een Frans historicus en taalkundige, Michel Breal.

Twee jaar dus voor de marathonstart.

De marathonloop had geen enkele verwantschap met de antieke spelen.

Breal greep terug op de figuur die in 490 v.

Chr.

Van Marathon naar Athene zou hebben gelopen om de overwinning op de pers in te melden.

Waarna hij van uitputting stierf.

De historische juistheid van dat verhaal is overigens zeer twijfelachtig.

Aan de start in de marathon verschenen achttien lopers, veertien Grieken en vier buitenlanders.

De Fransman Le Marchéau, de Australiër Fleck, de Amerikaan Bleek en de Ongaar Kellner.

Geen der buitenlandse atleten had ooit een dergelijke afstand gelopen.

Spyridon Louis behoorde niet tot de beste Griekse lopers.

Bij de selectiewedstrijden had hij geen opvallende rol gespeeld.

Het prestige van de marathonloop was voorhands al enorm.

Hij werd als vooruit de belangrijkste wedstrijd van de Spelen beschouwd.

Om even voor twee uur waren de atleten van start gegaan.

Halverwege de afstand had deze Fransman een voorsprong van ongeveer drie kilometer op vlek.

Die door de Grieken zeer werd gevreesd.

Bleek en Kelner volgden op plaats de drie en vier, waarna de Grieken kwamen.

Een aantal van hen had zich al onder de hoede gesteld van de artsen die de strijd in hun rijtuig volgden.

Louis liep rustig in de achterhoede.

In het dorpje Picani liet hij zich bij een herberg een glas wijn inschenken, terwijl hij de omstanders de verzekering gaf dat zijn tijd nog zou komen.

Rond de 23e kilometer kreeg Lermontjeu moeilijkheden.

Het was duidelijk dat hij de tol ging betalen voor zijn snelle start.

Tot overmaat van ramp werd hij door een ongelukkige manoeuvre van zijn begeleider, een landgenoot die hem op de fiets volgde, onvergereden.

Kort daarna ging Fleck hem voorbij.

Intussen was Louis, die rustig maar geen moment verslappend tempo hanield, dichterbij gekomen.

Rond de 33e kilometer voelde hij zich bij Fleck.

Die hij vier kilometer later, dus de 37e kilometer, met een lichte tempoverhoging van zich af schudde.

De Australiër raakte de controle over zijn krachten kwijt, viel en moest bewusteloos in een rijtuig worden geëzen.

Met een kanonschot werd Louis in het centrum van Athene begroet.

Overal heerste dolle vreugde.

Zo groot was de drukte dat de militairen en politie te paard een pad voor hem moesten openhouden.

Het waren ongetwijfeld Louis' moeilijkste ogenblikken.

Na de wedstrijd werd de nationale held bedolven onder de geschenken.

Zo was De Coubertin een getuige van hoe een naast hem zittende vrouw haar gouden met edelstenen bezette horloge naar de winnaar liet toebrengen.

Een restauranthouder bood hem een jaar lang gratis maaltijden aan.

Een kledingbedrijf wilde hem zijn leven lang gratis kleden.

Een kapper wilde hem zijn leven lang laten knippen, enzovoort, enzovoort.

Hij schijnt van geen van de aanbiedingen gebruik gemaakt te hebben.

Het is onduidelijk gebleven wat Louis nu eigenlijk voor beroep uitoefende.

Was hij nou schaampsherder, boer, bosbode of vervoerder van water?

Vermoedelijk het laatste.

Lopend naast zijn ezos zou hij dan imposante uithoudingsvermogen hebben gekweekt.

Maar geen enkele bron geeft hierover de zekerheid.

Zijn tweede marathon was tevens zijn laatste.

De Olympische Spelen zagen hem nog wel een keer terug.

Hij bood daar Hitler een olijftak aan, de hoogste prijs die in het oude Olympia te behalen was.