Το 1960 ο Ρόμπερτ Μπολτ γράφει ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά δράματα του 20ού αιώνα, επιστρέφοντας στην ταραγμένη Αγγλία του 16ου αιώνα και στην εποχή της μεγάλης θρησκευτικής ρήξης που άλλαξε την πορεία της Ευρώπης. Ο Ερρίκος Η΄, στην προσπάθειά του να ακυρώσει τον γάμο του με την Αικατερίνη της Αραγονίας και να παντρευτεί την Άννα Μπολέιν, οδηγείται σε σύγκρουση με τη Ρώμη και ιδρύει την Αγγλικανική Εκκλησία, τοποθετώντας τον εαυτό του ως ανώτατη θρησκευτική αρχή της χώρας. Μέσα σε αυτή τη θύελλα πολιτικής σκοπιμότητας και θρησκευτικής ανατροπής, ο Μπολτ δεν γράφει απλώς ένα έργο για ένα ιστορικό γεγονός· γράφει μια βαθιά μελέτη πάνω στο αιώνιο ερώτημα: πόσο αξίζει η ψυχή ενός ανθρώπου;
Στο κέντρο του έργου βρίσκεται ο Σερ Τόμας Μορ, λόγιος, νομικός, ανθρωπιστής και άνθρωπος βαθιάς πίστης. Όταν ο βασιλιάς απαιτεί από τους υπηκόους του να αποδεχθούν τη νέα τάξη πραγμάτων και να ορκιστούν υπακοή στο Διάταγμα Διαδοχής, ο Μορ βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής του. Δεν επιλέγει την επανάσταση ούτε την ανοιχτή σύγκρουση. Επιλέγει κάτι πολύ δυσκολότερο: τη σιωπή. Μια σιωπή που δεν είναι φόβος αλλά αντίσταση. Ως νομικός γνωρίζει πως ο νόμος προστατεύει ακόμη και εκείνον που αρνείται να μιλήσει. Όμως η εξουσία δεν θέλει μόνο υπακοή στις πράξεις· απαιτεί την παράδοση της ίδιας της σκέψης.
Η τραγωδία του Μορ βρίσκεται ακριβώς εκεί. Δεν πεθαίνει επειδή πολέμησε έναν βασιλιά. Πεθαίνει επειδή αρνήθηκε να προδώσει τον εαυτό του. Για εκείνον η συνείδηση δεν είναι μια άποψη που αλλάζει ανάλογα με τις περιστάσεις, αλλά ο πυρήνας της ύπαρξης. Αν υπογράψει κάτι που δεν πιστεύει, μπορεί να διατηρήσει τη ζωή του, όμως θα έχει χάσει εκείνο που κάνει τη ζωή άξια να βιωθεί.
Ο Τόμας Μορ του Μπολτ δεν παρουσιάζεται ως άγαλμα αγιότητας. Είναι άνθρωπος με χιούμορ, τρυφερότητα, αδυναμίες και φόβους. Αγαπά την οικογένειά του, θέλει να ζήσει και γνωρίζει το τίμημα της επιλογής του. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το μεγαλείο του χαρακτήρα: δεν βαδίζει προς τον θάνατο επειδή τον αναζητά, αλλά επειδή δεν βρίσκει έντιμο τρόπο να τον αποφύγει.
Απέναντί του στέκεται ο Τόμας Κρόμγουελ, η ψυχρή μορφή της πολιτικής αποτελεσματικότητας. Για εκείνον η ηθική είναι εμπόδιο μπροστά στη λειτουργία της εξουσίας. Δεν ενδιαφέρεται για το σωστό ή το λάθος, αλλά για την επιτυχία της αποστολής του. Είναι ο άνθρωπος ενός κόσμου όπου ο σκοπός δικαιολογεί τα μέσα και όπου η αλήθεια μπορεί να κατασκευαστεί αν εξυπηρετεί την πολιτική ανάγκη.
Ο Ερρίκος Η΄ παρουσιάζεται ακόμη πιο σύνθετος. Δεν είναι απλώς ένας τύραννος. Είναι ένας άνθρωπος που θέλει να πιστεύει πως έχει δίκιο. Δεν του αρκεί να υπακούσει ο Μορ· θέλει την έγκρισή του. Η ανάγκη αυτή αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: ακόμη και η απόλυτη εξουσία φοβάται έναν μόνο άνθρωπο που δεν μπορεί να εξαγοράσει.
Αντίθετη πορεία ακολουθεί ο Ρίτσαρντ Ριτς. Είναι ίσως η πιο τραγικά ανθρώπινη μορφή του έργου, γιατί αντιπροσωπεύει την καθημερινή πτώση. Δεν γεννιέται τέρας. Είναι ένας νέος που θέλει αναγνώριση, θέση και κοινωνική άνοδο. Βήμα βήμα όμως παραχωρεί μικρά κομμάτια της συνείδησής του, μέχρι τη στιγμή που η ψευδομαρτυρία του οδηγεί τον Μορ στον θάνατο. Ο Μπολτ δείχνει πως η προδοσία σπάνια αρχίζει με μια μεγάλη πράξη κακού· συχνά ξεκινά με έναν μικρό συμβιβασμό.
Ιδιαίτερη θέση έχει ο Κοινός Άνθρωπος, ο οποίος αλλάζει συνεχώς πρόσωπα: υπηρέτης, βαρκάρης, δεσμοφύλακας, δήμιος. Είναι η φωνή της πλειοψηφίας που θέλει απλώς να επιβιώσει. Δεν είναι κακός, αλλά προσαρμόζεται πάντα. Μέσα από αυτόν ο συγγραφέας θέτει ένα σκληρό ερώτημα: πόσοι άνθρωποι είναι πραγματικά έτοιμοι να χάσουν κάτι για όσα πιστεύουν;
Το μεγάλο θέμα του έργου είναι η σύγκρουση ανάμεσα στην εξωτερική δύναμη και την εσωτερική ελευθερία. Ο Μορ χάνει αξιώματα, περιουσία και τελικά τη ζωή του, αλλά παραμένει κύριος του εαυτού του. Οι αντίπαλοί του κερδίζουν τον κόσμο και χάνουν την ψυχή τους.
Γι’ αυτό ο τίτλος «Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές» ξεπερνά την ιστορία του 16ου αιώνα. Δεν μιλά μόνο για τον Τόμας Μορ. Μιλά για κάθε εποχή όπου ένας άνθρωπος καλείται να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει το πλήθος ή τη φωνή μέσα του. Ο Μπολτ υπενθυμίζει πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται πάντα σε εκείνον που κρατά το στέμμα, αλλά πολλές φορές σε εκείνον που στέκεται μόνος απέναντί του και λέει σιωπηλά: μέχρι εδώ.
Σκηνοθεσία: Κωστής Τσώνος Ακούγονται οι ηθοποιοί: Κώστας Σιμενός, Νικήτας Τσακίρογλου, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Τάκης Χρυσικάκος, Αλέξης Σταυράκης, Μελίνα Παπανέστορα, Νικηφόρος Νανέρης, Μίμης Χρυσομάλλης, Ντίνος Λύρας, Άννα Μπράτσου, Δάνης Κατρανίδης
📜 Εγγραφή στο κανάλι για περισσότερα θεατρικά έργα, μυστήριο και vintage ατμόσφαιρα!
https://www.youtube.com/@angeligeorgia808
Δεν πουλάμε ψυχή. Κρατάμε το φως αναμμένο
👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/support
Ό,τι αγάπησα και διάβασα, το αφήνω να βρει νέο σπίτι
👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67
🍀 Angeli Georgia Storyteller of Light 💖
